Total Pageviews

Tuesday, December 17, 2019

چرا مسیح‌ بصورت یک انسان ظاهر شد؟

در این ایام عید میلاد، فرصت خوبی است که کمی دربارۀ آمدن مسیح به این جهان تفکر کنیم‌. وقتی به‌یاد می‌آوریم که مسیح از ازل وجود داشته‌، و همه چیز به‌وسیلۀ او هستی یافته‌، این سؤال پیش می‌آید که آیا واقعاً لازم بود که پسر خدا جلال آسمان را ترک کند، لباس بشری بپوشد و به‌صورت یک انسان ظاهر شود؟

۱- مسیح ظاهر شد تا گناهان بشر را از میان بردارد (۳:‏۵)
به همین جهت اولین باری که یحیی مسیح را دید، فرمود: «نگاه کنید! این است آن برۀ خدا که گناه جهان را برمی‌دارد» (یوحنا ۱:‏۲۹). یوحنا نیز در رساله‌اش این موضوع را تأئید می‌کند و می‌فرماید: «محبتی که من از آن سخن می‌گویم‌، محبت ما نسبت به خدا نیست‌، بلکه محبت خدا نسبت به ماست- محبتی که باعث شد او پسر خود را به‌عنوان کفارۀ گناهان ما به جهان بفرستد» (اول یوحنا ۴:‏۱۰).
خدا را شکر که در مسیحیت‌، پایه و اساسی برای آمرزش گناهان وجود دارد که همان صلیب مسیح است‌. در صلیب است که متوجه زشتی گناه می‌شویم و پی می‌بریم که با چه قیمتی خریده شده‌ایم‌. بنابراین یوحنا می‌فرماید: «این را به شما می‌نویسم که گناه نکنید» (۲:‏۱). هدف ما نیز باید همین باشد! اما باز هم خدا را شکر که «اگر کسی مرتکب گناهی شود در پیشگاه خدای پدر کسی را داریم که برای ما شفاعت می‌کند» (۲:‏۱و۲) و «اگر ما به گناهان خود اعتراف نماییم ... او گناهان ما را می‌آمرزد» (۱:‏۹).

Wednesday, December 11, 2019

شکلات و شیرینی های کریسمس از چه زمانی رایج و متداول شد؟


12.08.2016

18 آذر 1395

نویسنده مقاله: مهران پورپشنگ (کشیش کلیسای ایرانیان شادی در جنوب کالیفرنیا)

در ماه دسامبر، انواع شکلات و شیرینی های خوشمزه در شکل ها و رنگ های مخصوص کریسمس به فروش می رسد. اما بسیاری کنجکاو هستند تا بدانند اولین شیرینی یا شکلات کریسمس در چه زمانی تهیه شد.

اگرچه تهیه شکلات ها و شیرینی ها از دوران قرون وسطی (قرون پنجم تا پانزدهم میلادی) شروع شد، اما مواد اصلی که در آن ها به کار می روند، از آن زمان تا امروز، اصلا تغییر نکرده است. بسیاری از این شیرینی ها همانند قرون وسطی، از ادویه درست شده اند. طعم سنتی شیرینی کریسمس، دارچین و زنجبیل است، و دقیقا همان موادی هستند که قنادی ها در قرون وسطی استفاده می کردند.

مثلا شیرینی زنجبیلی، یک شیرینی کریسمس کلاسیک است. به عبارت دیگر زنجبیلی، شیرینی است با طعم دوران قرون وسطی.

تا قبل از قرون وسطی، اروپائیان عادت داشتند تا در ایام کریسمس کباب بخورند و مشروب بنوشند. از آن جا که در قرون وسطی، استفاده از ادویجات به طور گسترده رایج شده بود، قنادی ها تصمیم گرفتند که با استفاده از ادویجات، شیرینی جدیدی درست کنند. در نتیجه، شیرینی مخصوص نیز به لیست غذای کریسمس اضافه شد و به تدریج به صورت سنت درآمد.

امروزه این شیرینی کلاسیک، بسیار پرادویه، نرم و باریک است. در طول ایام کریسمس و تعطیلات سال نو از این شیرینی برای تزئین درخت کریسمس نیز استفاده می شود و آن را در شکل های مختلف درست می کنند.

شیرینی های کریسمس، در واقع هدیه قرون وسطی به عصر ماست.

اما آب نبات هایی که به شکل "عصا" است، برای نخستین بار در حدود 300 سال قبل در آلمان تهیه شدند. داستان از این قرار است که در اواخر قرن هفدهم میلادی، در ایام کریسمس، یک رهبر گروه کر متوجه شد که موسیقی کلاسیک برای کودکان ملال آور و کسل کننده است. کودکان در حین اجرای موسیقی، بی تابی می کردند و نظم سالن را به هم می ریختند.

رهبر کر برای آرام کردن کودکان بازیگوش، دستور داد آب نبات هایی به شکل عصا تهیه کنند. او می خواست با دادن این آب نبات ها به کودکان، به آن ها یادآوری کند که فرشته به چوپانان ظاهر شد و خبر خوش تولد مسیح را اعلام کرد. چوپانان با عصاهای خود به دیدار مسیح شتافتند و آب نبات ها بیانگر ملاقات چوپانان با عیسی کوچک است.

در دهه 1900 نوارهای رنگی قرمز و سفید بر روی آب نبات ها اضافه گردید. عصا در واقع حرف انگلیسی "جی" است که اولین حرف نام عیسی به زبان انگلیسی می باشد. نوار قرمز بر روی "جی" نماد خون مسیح تلقی شده که برای گناهان بشر ریخته شد و نوار سفید به معنای پاکی و قدوسیت عیسی است

Friday, December 6, 2019

تاریخچهٔ کریسمس

بخش دوم

(ریشه تاریخی)

جامعه مسیحیت اولیه، میان تاریخ واقعی میلاد عیسی مسیح و مراسم مذهبی بزرگداشت این واقعه، فرق می‌نهاد. در دو قرن نخست پیدایش آیین مسیحیت، بازشناسی تاریخ زادروز شهدای مسیحی و به پیروی از آن، عیسی، با مخالفتهای بسیاری در بین پیروان این آیین روبرو شد. عده بسیاری از پدران کلیسا، نظرات نیشدار و کنایه‌آمیزی در خصوص برپایی جشن تولد افراد در ادیان پاگانیسم (آیینهای رقیب مسیحیت یا چندخدایی) داشتند و در واقع از دید کلیسا، روزِ جانسپاری قدیسان و شهدا می‌بایست به عنوان روز واقعی به دنیا آمدن آنان، گرامی داشته می‌شد. منشأ دقیق انتخاب روز ۲۵ ماه دسامبر به عنوان میلاد عیسی مسیح در پرده‌ای از ابهام قرار دارد و تاریخدانان در مورد آنکه پیروان مسیح از چه زمانی شروع به برپاداشتن جشن میلاد او نمودند، به یقین نرسیده‌اند. گرچه در اناجیل چهارگانه در عهد جدید، تولد عیسی با جزئیات شرح داده شده است، ولی هیچ تاریخی در آنها ذکر نشده‌است.[۸] روز ۲۵ دسامبر، برای نخستین بار در سال ۲۲۱ پس از میلاد، در نوشته‌های سکستوس ژولیوس افریکانوس (اولین تاریخ‌نگار مسیحی) به عنوان روز میلاد مسیح، انعکاس یافته و بعدها به طور فراگیر در عالم مسیحیت پذیرفته شده‌است.

اما بیشتر محققان معتقدند که این روز به عنوان جایگزینی برای جشن «روز میلاد خورشید شکست ناپذیر» یا سول اینویکتوس(dies solis invicti nati) که به هنگام انقلاب زمستانی به عنوان نماد نوزایی خورشید، به دور افکندن زمستان و ندای تولد دوباره بهار و تابستان، در امپراتوری روم برگزار می‌شد، رایج گردید و در واقع کریسمس، صورت «مسیحی شده» این جشن بود. پیش از پذیرفتن آیین مسیحیت به عنوان دین رسمی روم در قرن چهارم میلادی، رومیان هر ساله در روز ۱۷ دسامبر در جشنی به نامساتورنالیا به سیاره کیوان (ساتورن)، ایزد باستانی زراعت، احترام می‌نهادند. این جشن تا هفت روز ادامه میافت و انقلاب زمستانی را که طبق گاهشماری یولیانی باستان حدوداً در ۲۵ دسامبر واقع می‌شد، شامل می‌گردید. هنگام عید ساتورنالیا، رومی‌ها اقدام به برپاداشتن جشن و سرور، به تعویق انداختن کسب و کار و منازعات، هدیه دادن به همدیگر و آزاد کردن موقتی برده‌ها می‌نمودند.
همچنین آیین رازوَرزی میترائیسم، بر پایه پرستش ایزد باستان ایران زمین، میترا، در سرزمینهای تحت فرمانروایی روم باستان اشاعه زیادی یافته بود و بسیاری از رومیان، رویداد بلندتر شدن روزها به دنبال انقلاب زمستانی را با شرکت کردن در مراسمی به منظور بزرگداشت زادروز میترا، در ۲۵ دسامبر جشن می‌گرفتند. این جشنها و سایر مناسک تا اول ژانویه ادامه میافت که رومیان این روز را نخستین روز ماه و سال جدید می‌دانستند. کلیسای کاتولیک روم روز ۲۵ دسامبر را به عنوان زادروز مسیح برگزید تا به مراسم پاگانی مرسوم آن زمان معنا و مفهوم مسیحی بخشد. برای نمونه، کلیسا جشن زادروز میترا خدای نور و روشنایی را با جشن بزرگداشت زادروز عیسی که عهد جدید او را نور و روشنی جهان می‌نامد، جایگزین نمود. کلیسای کاتولیک با این امید که پیروان آیین میترا را به آیین مسیحیت وارد کند، به آنها اجازه داد تا به عنوان بزرگداشت زادروز مسیح به برگزاری جشن و سرور خود در تاریخ معین شده پیشین ادامه دهند.

پایان

تاریخچهٔ کریسمس

بخش اول

تاریخچه جشن کریسمس و چگونگی برگزاری آن
کریسمَس یا نوئل جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌ داشت زادروز مسیح برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آنرا در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند. اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان میلاد مسیح جشن می‌گیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا می‌دارند. کلیسای حواری ارمنی طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح را همزمان در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند.

ایام دوازده روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز گشته و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک (به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی) است، بسیاری به‌خصوص در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می‌دارند. با وجودی که این روز، یک عید مذهبی شناخته می‌شود، از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد.

🔹(ریشه لغوی)

واژه کریسمس (به انگلیسی: Christmas)، به معنای «مراسم عشای ربانی (مَس) در روز مسیح»[۷] در حدود سال ۱۰۵۰ میلادی به صورت واژه Christes maesse به معنی «جشن مسیح»، وارد زبان انگلیسی قدیم گردید و محققان معتقدند، گونه کوتاه‌تر آن یعنی Xmas شاید برای نخستین بار در قرن سیزدهم به کار رفته باشد. واژه قدیمیتر «یول» (Yule) احتمالاً از واژه آلمانی jōl یا انگلوساکسونی geōl که به جشن انقلاب زمستانی اشاره دارد، مشتق شده‌است. واژه‌های متناظر در دیگر زبانها چون، نَویداد (Navidad) در اسپانیایی، ناتاله (Natale) در ایتالیایی و نوئل (Noël) در فرانسوی، همگی معنای «میلاد» را تداعی می‌کنند و واژه آلمانی «وایناختِن» (Weihnachten)، به معنی «شب تقدیس‌شده» می‌باشد.

این مطلب ادامه دارد...

Thursday, November 28, 2019

اصول کتاب مقدس برای رشد

راهنماییهایی برای رشد جسمی
خداوند به ما بدن شگفتانگیزی داده است. او آن را برای مقاصد خوبی خلق کرده است. کلام خدا میگوید بدن ما هیکل روحالقدس است. بدن ما قسمتی از بدن مسیح است. پولس میگوید بدنهای خود را برای جلال خدا بکار ببرید )اول قرنتیان ۲۰:۶(. با مراقبت از بدن خود، ارادۀ خدا را انجام دادهایم. در این ارتباط به دو اصل نظارت و خدمت برمیگردیم. همانطور که پولس رسول میگوید: خدا بدن ما را با احتیاجات خلق کرده است. اما برای رفع آنها نیز تدارک دیده است. بدن انسان برای شهوترانی نامشروع ساخته نشده است بلکه برای خداوند است و خداوند برای احتیاجات بدن ما تدارک میبیند. برای مثال ازدواج یکی از تدارکات خدا برای رفع احتیاجات
جنسی است )اول قرنتیان ۱۳:۶(. پولس از اشخاصی که برای تجرد خوانده نشدهاند،
میخواهد نیازهای جنسی شریک خود را برآورده سازند. گناهان جنسی بر علیه بدن ما میباشد )اول قرنتیان ۱۸:۶(، بر علیه بدنی که خدا میخواهد پاک و سالم باشد و برای خدمت او بکار رود. در ارتباط با خوردن و نوشیدن نیز باید مواظب باشیم که حد اعتدال را از دست ندهیم. خداوند ما عیسی روزه میگرفت و دعا میکرد، اما در ضمن با دوستانش غذا میخورد و شادی میکرد )گرچه اغلب دشمنانش او را بهخاطر این کار محکوم میکردند(. کتاب رومیان باب چهاردهم به ما میگوید که خوردن یا نخوردن غذای خاصی، اهمیت ندارد: »زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست بلکه شامل نیکی و
آرامش و خوشی در روحالقدس است« )رومیان ۱۷:۱۴(. با چنین راهنماییهایی میتوان تشخیص داد که چه بخوریم
و یا بنوشیم، میفهمیم که پرخوری گناه است چون به بدن ما آسیب میزند و به همین دلیل پولس علیه مستی و پرخوری صحبت میکند. برای مثال ما را نصیحت میکند که »مست شراب نشوید، زیرا شراب شما را بسوی کارهای زشت
میکشاند بلکه از روحالقدس پر شوید« )افسسیان ۱۸:۵(. ما با کنترل و حفظ سلامت بدنمان، خداوند را جلال میدهیم. بدنی که در اسارت الکل، مواد مخدر، سیگار و ... باشد خدا را شاد نمیکند. احترام به بدنمان بهعنوان هیکل خدا، بهوسیله یکی از ثمرات روح بدست میآید و آن پرهیزکاری است. توسط قدرت روح خدا میتوانیم بدنی سالم و پاک داشته باشیم تا روح خدا بتواند در آن زندگی کند. بدن سالم بدنی فعال است و میتواند کار کند و کار کردن قسمتی از خواست و نقشۀ خدا برای ماست. عیسی همیشه کارهای خوب انجام میداد. وقتی دیگران از او انتقاد میکردند، او به آنها میگفت که او کارهایی مثل کارهای پدرش انجام میدهد: »پدرم هنوز کار میکند و من هم کار میکنم« )یوحنا ۱۷:۵(. کارهای فیزیکی برای سلامت شما مفید است. اگر کار شما فیزیکی نیست، شما احتیاج به ورزش و تمرینات فیزیکی
 دارید. ورزش در بعضی موارد برای بدن مفید است )اول تیموتائوس ۸:۴(. این کلمات را پولس میگوید که مثالهایی از ورزشکاران یا مشتزنان ارائه میدهد تا انضباط را توضیح دهد. دویدن، قدم زدن، دوچرخهسواری و یا کار در باغچه برای اشخاصی که باید پشت میز بنشینند، مفید است. پولس میگوید: »با کوشش خستگیناپذیر و با شوق و ذوق، خدا را خدمت کنید«
)رومیان ۱۱:۱۲(. اما خداوند در فکر استراحت و آرامش ما نیز میباشد. بهیاد
داشته باشید که او همیشه بهترین را برای زندگی ما میخواهد. او میداند که فقط کار کردن، ما را از بین میبرد. یک بدن خسته به استراحت احتیاج دارد و خدا روزی را در خلقت خود به این منظور تعیین کرد یعنی روز هفتم را تا روز آرامی باشد. شب جزئی از خلقت او برای استراحت بدن است. شبانان و مسیحیانی که بهشدت کار میکنند، باید بهیاد داشته باشند که خداوند روزی را برای آرامی تعیین کرده است. عیسی، خود نیز احتیاج به استراحت داشت و همینطور شاگردانش. یکبار گروه بسیاری پیش او آمدند. او و شاگردانش آنقدر مشغول بودند که فرصت غذا خوردن هم نداشتند، بعد از آن عیسی به آنها گفت: »خودتان تنها بیایید که بجای خلوتی برویم تا کمی استراحت کنید« )مرقس ۳۱:۶(. اینجا عیسی با مردمی خسته و گرسنه روبرو بود. خدمت کردن به خدا مستلزم داشتن زمانهای استر احت و احیاء مجدد است. عیسی به همۀ گرانباران میگوید: »ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، نزد من بیایید و من به شما  آرامی خواهم داد. یوغ مرا به گردن گیرید ... و جانهای شما
آرامی خواهد یافت« )متی ۲۸:۱۱-۲۹(.

به راستی چرا خادمین خداوند باید در ایران کشته شوند؟

کشیش هایک هوسپیان مهر
اسقف کلیسای جماعت ربانی او کشیش ایرانی ارمنی تبار بود که سالها برای رساندن مژده انجیل به ایرانیان تلاش کرد سالها برای دفاع از حقوق اقلیتهای دینی و زندانیان عقیدتی و سیاسی تلاش نمود و حتی از جان خویش هم دریغ نکرد و در نهایت در تاریخ 20 ژانویه 1994 پس از آنکه تلاشهای او باعث آزادی موقت کشیش مهدی دیباج شده بود در مسیر فرودگاه دزدیده شد و توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران کشته شد
یادش گرامی
کشیش حسین سودمند در تاریخ 12آذر 1369به علت پا فشاری و ماندن در ایمان مسیحی خود در زندان مشهد اعدام شد و جنازه او در مخروبه ای اطراف مشهد در قبری بی نام و نشان به خاک سپرده شد
واین سوال برای ما باقی است که چرا حکومت جمهوری اسلامی اینچنین خادمان خداوند را کشته و یا زندانی می کند گناه او این بود که همیشه در تلاش بود تا پیام خوش انجیل یعنی بخشش گناهان توسط عیسی مسیح و به واسطه فدیه شدن او برای ما و دریافت حیاط جاویدان را به دیگران برساند
یادش گرامی باد

سرود شکرگزاری مزمور 100

✨ای مردم جهان، برای خداوند آواز شادی بخوانید.
خداوند را با شادی پرستش کنید،
با سرودهای نشاط‌انگیز به حضور او بیایید.
بدانید که خداوند، خداست.
✨او ما را آفرید و ما متعلّق به او هستیم.
ما قوم او و گوسفندان چراگاه او می‌باشیم.
با شکرگزاری به درگاه او بیایید
و در صحنهای او، او را بپرستید،
او را شکر کنید و نام او را بستایید.
زیرا او خدای مهربان است
و محبّت پایدار
و وفاداری او تا ابد استوار است.

هدایت روح القدس در زندگی پیروان مسیح

 پنطیکاست روز نزول روح القدس مبارک باد در کتاب مقدس نوشته شده است که روح القدس، روح خداست و با خدا یکی می‌باشد. کتاب مقدس به ما می‌آموزد که:...