مرض و گناه دیگر متعلق به خانوادۀ خدا نیست

مرض و گناه دیگر متعلق به خانوادۀ خدا نیست و آنها نباید بر ما که عضوی از خانوادۀ خدا هستیم دیگر قدرت و تسلط داشته باشند. مسئله مرض و گناه در نجات مسیح برای همۀ آنهایی که ایمان آورده اند حل شده است. وقتی ما این حقیقت را کاملاً درک می کنیم که خدا به وسیلۀ مسیح درد، مرض، فقر، لعنت و گناه ما را بر مسیح گذاشت، آن موقع است که ما بر تمام این مشکلات پیروز خواهیم شد. این واقعیت در زندگی شما به حقیقت نخواهد پیوست تا آن روزی که شما قلباً این را قبول کرده و آن را اعتراف کنید.
کلام خدا با خدا یکی است، یعنی غیر ممکن است که کلام خدا از بین برود. خدا کلام خود را حفظ می کند تا آن عملی شود. کلام خدا بود که آفرینش را بوجود آورد و خدا از طریق آن، در قلب های ما ساکن می گردد. این کلام او است که ما را با او یکی می کند.
ما در کلام و کلام در ما.
از طریق این خلقت ما با خدا یکی می شویم. این یک فرصت فوق العاده ای را به ما می دهد. وقتی ما با خدا متحد می شویم از طریق کلام و روح او، همچنین با قدرت او نیز یکی می شویم.
ما با نیکی او یکی می شویم.
قوت او برای ما است حیات او برای ما است،
 سلامتی و صلح او برای ما است. خداوند عیسی فرمود: من صلح خود را به شما می دهم...
(یوحنا فصل 14 آیۀ1)
در رسالۀ اول قرنتیان فصل 1 آیۀ 30 میخوانیم:
"خدا شما را با مسیح عیسی متّحد ساخت و مسیح را برای ما حکمت، نیکی مطلق، پاکی و آزادی گردانیده است."

نویسنده: شبان رضا صفا

وعده های کتاب مقدس

"غصه فردا را نخورید، چون خدا در فکر فردای شما نیز می باشد. مشکلات هر روز برای همان روز کافی است. لازم نیست مشکلات روز بعد را نیز به آن بیفزایید" (متی فصل 6 آیه 34)
اگر قرار است نگران شوید، فقط نگران مشکلات امروز باشید. اکثر نگرانی ها مربوط به چیزهایی است که خارج از کنترل هستند. عیسی اهمیت زندگی برای امروز را برشمرد. البته باید از اشتباهات گذشته عبرت بگیریم و برای آینده برنامه ریزی کنیم. با این وجود نباید بیش از حد بر گذشته یا آینده تمرکز کنید. خدا می خواهد در زمان حال زندگی کنیم.
نگرانی دوست ما نیست و ترس و وحشت راه و روش زندگی مسیحی نیست. کلام خدا می فرماید:" اگر در روز تنگی سستی نمایی، قوت تو تنگ می شود" (امثال سلیمان فصل 24 آیه 10 – ترجمه قدیمی) "اگر نتوانی سختی های زندگی را تحمل کنی، آدم ضعیفی هستی" (ترجمه تفسیری)
وقتی در مورد آینده غصه می خوریم، انرژی امروز را از دست می دهیم. همواره به یاد داشته باشید: در مواقع بحرانی، دنیا به افرادی نیاز دارد که روحیه قوی دارند و ثابت قدم می باشند. 10 درصد از مشکلات خارج از کنترل می باشند. 90 درصد نگرانی ها کاذب و غیر واقعی است. نگرانی نمی تواند عفونت را کاهش دهد و از شیوع سریع بیماری کرونا جلوگیری کند. اما عیسی ما را فرا می خواند تا به جای ترس و نگرانی، دعا کنیم و به مسیح که بر مرگ و گناه پیروز شد، اعتماد کنیم (اول قرنتیان فصل 15 آیات 55 – 57).
کلیسای ایرانیان شادی

خوب بودن این است که نگذاری رذیلت ها در تنت تکثیر شوند

هر ویروسی برای آنکه خودش را تکثیر کند به بدنی محتاج است، به میزبانی که پذیرایش باشد.

ویروس اگر بر در و دیوار بماند و کسی به او دست نزند، سرانجام از بین خواهد رفت.

هر خصلت بد و رزیلتی نیز به بدنی محتاج است، به تنی که آن را در خود جا بدهد.

دروغ اگر روی زمین افتاده باشد و کسی آن را بر ندارد خواهد مرد.

اما دروغ را که در دهان می گذاری جان می گیرد؛ دروغ  را که می گویی زنده می شود، و خودش را می سازد و تکثیر می کند.. و سرایت می کند از این دهان به آن دهان.

نفرت اگر روی زمین افتاده باشد،
خودش خواهد مرد. اما وقتی آن را بر می داری و در دلت می گذاری، از تو تغذیه می کند تا بزرگ شود. حیات او ممات تو خواهد شد. و تنت میزبان نفرت می شود.

او تمام تو را می خورد تا زنده بماند. تو هر روز متنفرتر و متنفرتر و متنفرتر می شوی تا نفرت جان بگیرد.عشق و محبت در تو می میرد تا نفرت زنده بماند.

حسادت هم همین است، خشمگینی و کینه ورزی و بدخواهی و حیله گری و دسیسه چینی و بی رحمی و بد اندیشی هم همین طور است.

همه شان بدن می خواهند، میزبان می خواهند. جسمی می خواهند تا آن را بخورند، روحی می خواهند تا سوارش شوند.

آنها تنت را می خورند،
روحت را می خورند،
قلبت را می خورند،
جانت را می خورند.

بعدها جنازه ات را هم خواهند خورد.

حالت خوش نیست؟ شاید که بیماری.

بدنت را نگاه کن،
روحت را،
جانت را،
روانت را،
قلبت را،
بین کدام رذیلت در تو جا خوش کرده است.

ببین میزبان کدامینی ؟

خوب بودن....

ماجرای ترس از دوزخ و طمع بهشت نیست.

قصه ترازو و ثواب نیست.

شریعت نیست، طریقت هم نیست.

بلکه خوب بودن همان عقلانیت و حکمت است.

همان سلامت روان است.

 خوب بودن این است که نگذاری رذیلت ها در تنت تکثیر شوند، این است که نگذاری روحت میزبان ناراستی ها باشد.

حالت خوب می شود اگر جانت پاک و آراسته از مزرعه پلشتی ها باش

ای جان من خداوند را متبارک بخوان

 ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدّوس او را متبارک خواند مزمور ۱۰۳ آیه ۱

این مزمور با یاد آوری مزمور نویس به خودش برای اینکه جانش خداوند را متبارک بخواند، آغاز و خاتمه می یابد.  " ای جان من خداوند را متبارک بخوان" همچنین وعظی کوتاه برای یادآوری به فرشتگان، میزبانان ملکوت و مخلوقات دست خداوند تا آنها نیز اینکار را انجام دهند:

 مزمور ۱۰۳ آیات ۲۰ الی ۲۲

خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوّت زورآورید و کلام او را به جا می‌آورید و آواز کلام او را گوش می‌گیرید! ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و ای خادمان او که ارادهٔ او را بجا می‌آورید! ای همهٔ کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همهٔ مکانهای سلطنت او. ای جان من خداوند را متبارک بخوان!

این مزمور به طرز قاطعانه ای معطوف شده به متبارک خواندن خداوند. منظور از متبارک خواندن خداوند چیست؟

منظور این است که از عظمت و نیکویی خداوند صحبت کنیم و واقعاً از اعماق وجودمان به آن باور داشته باشیم. منظور داوود از آغاز کردن و خاتمه این مزمور با " ای جان من خداوند را متبارک بخوان" این است که صحبت کردن واقعی در مورد نیکویی و عظمت خداوند با از ته دل و اعماق وجودمان بر آید.

متبارک خواندن خداوند تنها با زبان و بدون معنای عمیق و درونی آن ریاکاری و دورویی محسوب می شود. عیسی مسیح  در متی باب ۱۵ آیه ۸ چنین فرموده است " این قوم به زبانهای خود به من تقرّب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجید می‌نمایند، لیکن دلشان از من دور است"

داوود خطر اینکار را می داند، و آنرا مرتباً به خودش یاد آوری می کند. او به روح و وجود خود یاد آوری می کند تا چنین اتفّاقی رخ ندهد. ای جان من به عظمت و نیکویی خداوند بنگر. با زبان من همسو شو تا خداوند را با تمامی وجودمان متبارک خوانیم، ای جان من، ما ریاکار و دورو نخواهیم بود

اينجا چه مى كنى؟

اين ندايى از خدا به ايلياى نبى بود "ايليا تو را در اينجا چه كار است"  اول پادشاهان: ١٩: ٩

ايزابل، ايليا را تهديد به مرگ كرد و ايليا ترسيد و نتوانست با تهديدها عليه خودش برخورد كُنَد، اقتدارش را از دست داد و پا به فرار گذاشت.
اگر چه ايزابل نتوانست ايليا را بكشد، اما همان ترس كه بر قلب ايليا وارد شد باعث شد كه نقشه ايى كه خدا بدستِ او مى خواست به اتمام برساند، به دست كَسِ ديگرى يعنى اليشع به اتمام رساند، زيرا اِليشع اقتدارِ خود را خوب مى شناخت و او را حفظ كرد.

كلام خدا در غلاطيان ٥: ١ مى فرمايد:" پس به آن آزادي كه مسيح ما را به آن آزاد كرد، استوار باشيد و باز در يوغ بندگي گرفتار مشويد."

يك ترس ايجادِ تشويش و سردگمى مى كند، و هدفِ او اين است كه ما را از ان هدفِ اصلى دور كند، اگر با هراس فورا برخورد نشود، بزرگ و بزرگتر مى شود تا جايى كه رده پاى خدا در دلمان گم مى شود و به جايى خواهيم رسيدكه  ندايى در گوشمان مى گويد...

بيشتر گوش بدهيد، كمتر سخن بگوييد، و زود خشمگين نشويد

بيشتر گوش بدهيد، كمتر سخن بگوييد، و زود خشمگين نشويد. زيرا خشم نميگذارد آنطور كه خدا ميخواهد، خوب و درستكار باشيم. بنابراين، هر نوع ناپاكى و عادت زشت را كه هنوز در وجودتان باقى است، از خود دور كنيد، و با فروتنى كلام خدا را كه در دلتان كاشته شده است، بپذيريد، زيرا اين كلام قدرت دارد جانهاى شما را نجات بخشد. اما فراموش نكنيد كه اين كلام را نه فقط بايد شنيد، بلكه بايد به آن عمل كرد پس خود را فريب ندهيد. نامه يعقوب: ١: ١٩-٢٢

تاثیرات گناه بر دنیا

كتاب مقدس به وضوح آشكار مى سازد كه مسيحيان خداترس نيز مانند بى ايمانان گناهكار ممكن است با مشكلاتى روبرو شوند، چون آنها نيز در دنيايى زندگى مى كنند كه زير لعنت گناه قرار دارد.

شايد شما قربانى مصيبت هايى از قبيل سيل، زلزله، طوفان و ياقحطى باشيد و يا شايد در خانواده، مشكلاتى از قبيل بيمارى، مرگ، بيمارى هاى روانى، مشكلات مالى و يا مسائل ديگرى كه خارج از كنترل شما است، داشته ايد.

اشتباه است اگر فكر كنيم در اين دنيا مى توانيم با داشتن يك زندگى كامل و مبرا از گناه، از مشكلاتى كه در رابطه با گناه است، اجتناب نماييم. تجربه نشان مى دهد كه با وجود همه تلاش ها، باز هم كامل نيستيم، اگر چه پيروزى هايى بر گناه پيدا مى كنيم ولى باز هم بعضى از مواقع طبيعت گناه آلود باعث شكست مان مى شود. بنابراين بعضى اوقات امكان دارد مشكلاتى داشته باشيم كه نتيجه قصورات خودمان است. اما حقيقت شگرف اين است كه حتى مواقعى كه گناه مى كنيم، خدا ما را دوست دارد و هنگامى كه از گناهان خود توبه كنيم و از او درخواست كمك نماييم، او حاضر است در پيدا كردن راه حل به ما كمك كند