روز شکر گذاری

امروز ۲۲ نوامبر در بسیاری از کشورهای جهان روز شکر گذاری است؛ اما کلام خداوند در این باره چه می‌گوید ؟

سرود شکرگذاری:

خداوند را شكر كنيد و نام او را بخوانيد؛ كارهای او را به تمام قومهای جهان اعلام نماييد. در وصف او بسراييد و او را ستايش كنيد؛ از كارهای شگفت‌انگيز او سخن بگوييد. ای طالبان خداوند شادی نماييد و به نام مقدس او فخر كنيد! خداوند و قوت او را طالب باشيد و پيوسته حضور او را بخواهيد. ای فرزندان بندهٔ خدا يعقوب، و ای پسران برگزيدهٔ او اسرائيل، آيات و معجزات او را و فرامينی را كه صادر می‌كند، به ياد آوريد.

او خداوند، خدای ماست، و قدرتش در تمام دنيا نمايان است. عهد او را هميشه به یاد داشته باشيد عهدی كه با هزاران پشت بسته است؛ عهد او را با ابراهيم، و وعدهٔ او را به اسحاق! او با يعقوب عهد بست و به اسرائيل وعده‌ای جاودانی داد. او گفت: «سرزمين كنعان را به شما می‌بخشم تا ملک و ميراثتان باشد.» بنی‌اسرائيل قومی كوچک بودند و در آن ديار غريب؛ ميان قومها سرگردان بودند و از مملكتی به مملكتی ديگر رانده می‌شدند. اما خداوند نگذاشت كسی به آنها صدمه برساند، و به پادشاهان هشدار داد كه بر ايشان ظلم نكنند: «برگزيدگان مرا آزار ندهيد! بر انبيای من دست ستم دراز نكنيد!» ای مردم روی زمين، در وصف خداوند بسراييد! هر روز اعلام كنيد كه او نجات می‌دهد! شكوه و جلال او را در ميان قومها ذكر كنيد، و از معجزات او در ميان قومها سخن بگوييد. خداوند عظيم است، او را ستايش كنيد؛ او برتر از تمام خدايان است، وی را احترام نماييد. خدايان ساير قومها بتهايی بيش نيستند، اما خداوند ما آسمانها را آفريده است. شكوه و جلال در حضور اوست، و قدرت و شادمانی در خانهٔ او. ای تمام قومهای روی زمين، خداوند را توصيف نماييد؛ قدرت و شكوه او را توصيف نماييد؛ عظمت نام خداوند را توصيف نماييد! با هدايا به حضورش بياييد، او را در شكوه قدوسيتش بپرستيد! ای تمام مردم روی زمين، در حضور او بلرزيد، در حضور او كه دنيا را استوار نموده است! آسمان شادی كند و زمين به وجد آيد، تمام قومها بگويند: «اين خداوند است كه سلطنت می‌كند.» دريا و موجوداتش غرش نمايند، صحرا و حيواناتش وجد كنند، درختان جنگل با شادی بسرايند، در حضور خداوند كه برای داوری جهان می‌آيد. خداوند را سپاس گوييد، زيرا او نيكوست و محبتش ابدی. بگوييد: «ای خدای نجات دهندهٔ ما، ما را نجات ده، ما را جمع كن و از ميان قومها برهان، تا نام مقدس تو را سپاس گوييم و با فخر تو را ستايش كنيم.»

عادل شمرده شدن یعنی_چه؟

عادل شمرده شدن یعنی بی گناه به حساب آمدن یکی از جنبه‌های اصلی نجات ما را تشکیل می‌دهد. شخصی که عادل نیست نمی‌تواند به حضور خداوند بیاید.... تقدسی که به غیر از آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید (عبرانیان ۱۲: ۱۴).

با توجه به حقیقت فوق، پس چطور شخص می‌تواند از نظر خدا ” عادل“ شمرده شود؟
هیچ کسی نمی‌تواند از طریق تلاش و انجام اعمال نیکو، خود را عادل بسازد. شخص صرفا می‌تواند با توبه از گناهان و بازگشت بسوی مسیح از روی ایمان، عادل به حساب بیاید. وقتی ما ایمان خود را بر مسیح قرار می‌دهیم، مسیح گناهان و مجازات ما را بر می‌دارد. گناهان ما بر مسیح بی گناه قرار می‌گیرد، و بدینسان ما بخاطر کار مسیح، ” عادل“ شمرده می‌شویم. ما از طریق ایمان از عدالت مسیح برخوردار می‌شویم. مسیح ما را به حضور خداوند می ‌آورد و در نتیجه به خداوند می‌گوید، ” من برای گناهان این شخص مُردم. از اینرو نیازی به مجازات او نیست. او اینک می‌تواند بی گناه در نظر گرفته شود“. و آنگاه خداوند ما را در نظر خود عادل اعلام می‌کند و ما را در خانواده الهی می‌پذیرد (مرقس ۱۰: ۴۵؛ رومیان ۳: ۲۴-۲۶؛ غلاطیان ۲: ۱۵-۱۶).
از اینرو وقتی خداوند ما را تبرئه کرده و عادل اعلام می‌کند، در واقع ما را از مجازات گناه آزاد می‌سازد. او گناهان ما را کاملا می‌بخشد. آنگاه ما در صلح و آشتی با خداوند بسر خواهیم برد (رومیان ۵: ۱)؛ ما دیگر بیش از این در تحت محکومیت قرار نخواهیم داشت (رومیان ۸: ۱).

دقت شود که اگر شخصی بتواند کاملا از شریعت موسی اطاعت کرده و آنرا به انجام برساند، آن شخص نیز عادل اعلام خواهد شد. مشکل این است که بخاطر طبیعت گناه آلود انسان، هیچ کس به غیر از مسیح قادر به پیروی از شریعت در تمامی جنبه‌های آن نیست. و بدینسان اگر یک شخص فقط در انجام یکی از احکام شریعت قصور کند شکننده شریعت شده و دیگر عادل به حساب نمی‌آید (رومیان ۸: ۳-۴؛ یعقوب ۲: ۱۰).... هیچ کس از اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود (غلاطیان ۲: ۱۶). به همین دلیل خداوند به رحمت خود عیسی را به این جهان فرستاد تا ما بتوانیم از طریق ایمان به او عادل شمرده شده و در نتیجه صاحب حیات ابدی شویم (یوحنا ۳: ۱۶).

ده کلام روحانی

۱- امروز تلافی نخواهم کرد.
اگر کسی با من با بی‌ادبی، کم صبری، نامهربانی رفتار کند به همان روش به او پاسخ نخواهم داد.

۲- امروز از خدا خواهم خواست که دشمن مرا برکت دهد.
اگر با کسی برخورد کنم که با من با خشونت یا غیرمنصفانه رفتار کند به آرامی از خدا درخواست خواهم کرد تا آن شخص را برکت دهد. می‌دانم که دشمن می‌تواند یکی از اعضای خانواده، همسایه، همکار، یا شخصی غریبه باشد.

۳- امروز درباره آنچه که از دهانم بیرون می‌آید مراقب و محتاط خواهم بود.
با دقت کلمات دهانم را برخواهم گزید و از کلماتم محافظت خواهم کرد تا باعث شایعه پراکنی نشوم.

۴- امروز مسافت بیشتری را خواهم پیمود.
طرقی را خواهم یافت که بتوانم در شریک شدن بارهای دیگران آنها را یاری دهم.

۵- امروز خواهم بخشید.
هر آزار یا صدمه‌ای که نصیبم شود را مورد بخشش خود قرار خواهم داد.

۶- امروز کاری نیکو برای کسی انجام خواهم داد.
بطور ناشناس به کسی نزدیک خواهم شد و زندگی او را مبارک خواهم ساخت.

۷- امروز با دیگران همانگونه‌ای رفتار خواهم کرد که دوست دارم با من رفتار شود.
قانون طلایی را نسبت به هرکس که با او برخورد کنم به عمل خواهم آورد.» با دیگران آنچنان رفتار کن که می‌خواهی با تو رفتار کنند».

۸- امروز روحیه شخصی مایوس را بنا خواهم کرد.
لبخندم ، کلماتم ، ابراز یاری من می‌تواند تفاوتی برای کسی که در حال کشمکش با زندگی است ایجاد کند.

۹- امروز بدن خویش را تربیت خواهم کرد.
کمتر خواهم خورد و سعی می‌کنم خوراکی سالم بخورم. خدا را برای بدن خویش شکر خواهم کرد.

۱۰- امروز از لحاظ روحانی رشد خواهم کرد.
امروز  زمان بیشتری را به دعا اختصاص خواهم داد. خواندن مطلبی روحانی و یا الهام بخش را آغاز خواهم کرد، مکانی آرام و ساکت را در وقتی در طی روز خواهم یافت و به صدای خدا گوش فرا خواهم داد.

زندگی "بی‌ملامت"

خیلی اوقات از خودم می‌پرسم که خدا از من انتظار چه نوع زندگی‌ای را دارد؟ آیا انتظار دارد در رفتار و کردار و گفتارم، به دور از ملامت و بی‌عیب باشم؟ آیا چنین چیزی امکان‌پذیر است؟ وقتی خوب فکر می‌کنم، به این پاسخ می‌رسم که اگر رابطه‌ای نزدیک و صمیمی با خدا داشته باشم، قطعاً امکان‌پذیر خواهد بود. اگر آنچه اولویت زندگی‌ام را تشکیل می‌دهد، امور الهی باشد، تا حد زیادی می‌توانم زندگی خداپسندانه‌ای داشته باشم. شاید هیچ‌گاه به مرحله‌ای نرسم که هیچ خطایی در من یافت نشود، اما قطعاً می‌توانم تا حد زیادی، طبق ارادۀ خدا زندگی کنم. پولس رسول یک انسان عادی بود، اما او چنان به خدا نزدیک بود که جرأت می‌کرد بگوید: "برای من قضاوت شما یا قضاوت هر دادگاه انسانی دیگر چندان مهم نیست. من حتی خود نیز دربارۀ خویشتن قضاوت نمی‌کنم. زیرا در خود عیبی نمی‌بینم، امّا این مرا بی‌گناه نمی‌سازد. بلکه خداوند است که دربارۀ من قضاوت می‌کند." (اول قرنتیان ۴: ۳-۴). باز در جایی دیگر، همین جرأت را به خود می‌دهد و می‌فرماید: "پس، از من سرمشق بگیرید، چنانکه من از مسیح سرمشق می‌گیرم." (اول قرنتیان ۱۱: ۱).

وقتی به این نکات فکر می‌کنم، به یاد نوح می‌افتم. کلام خدا دربارۀ او چنین شهادت می‌دهد: "نوح مردی بود پارسا و در روزگار خویش بی‌عیب. نوح با خدا راه می‌رفت." (پیدایش ۶: ۹). اگر نوح پارسا و بی‌عیب بود، به این دلیل بود که "با خدا راه می‌رفت." آیا من و شما که به مسيح‌ آورده‌ايم و به او تعلق داريم، با خدا راه می‌رویم؟

چگونه میتوانم شادی را در زندگی مسیحی ام تجربه کنم؟

شادی چیزی است که همه ما اشتیاقش را داریم اما اغلب اوقات سخت می توان به چنگش آورد. تجربه کردن شادی باید بخشی از زندگی مسیحی هر کسی باشد. شادی، میوه روح القدس است که تنها از طریق کار خدا در ما به ثمر می رسد.
ما می دانیم که حتی در زندگی مسیحیان بالغ نیز زمانهایی است که شادی در آن نیست. مثلاً، ایوب گفت که "ای کاش هرگز به دنیا نیامده بودم
" (ایوب 11:3).
 داود دعا کرد که به مکانی برده شود که دور از واقعیت باشد
(مزمور 6:55-8).
 ایلیا، حتی پس از شکست دادن 450 نفر از انبیای بعل با آتشی که از آسمان نازل شد
 (اول پادشاهان 16:18-46)، به بیابان گریخت و از خدا خواست که به زندگی اش پایان دهد
(اول پادشاهان 3:19-5).
پس چطور می توانیم شادی را در زندگی مسیحی تجربه کنیم؟
اولین چیزی که باید پی ببریم این است که شادی با خوشحالی فرق دارد. خوشحالی بسته به موقعیت است و زودگذر اما شادی یک حالت قلبی است. شادی، هم هدیه ی خداست و هم پاسخی است به هدایای خدا. شادی زمانی می آید که ما از فیض خدا و لطف او آگاه باشیم.

با این گفته ها، روشن می شود که یکی از راههای تجربه کردن شادی، تمرکز بر خداست.

دعای ربانی چیست و آیا باید آنرا انجام داد؟

دعای ربانی دعایی است که عیسی مسیح به شاگردانش در متی 6 : 9-13 ، و لوقا 11 : 2-4 یاد داد .
متی 6 : 9- 13 می گوید "پس شما به اینطور دعا کنید، ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد. ملکوت تو بیاید. اراده تو چنانکه در آسمان است بر زمین نیز کرده شود. نان کفاف ما را امروز به ما بده و قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می بخشیم. و ما را در آزمایش میاور بلکه از شریر ما را رهایی ده زیرا ملکوت و قوت و جلال تا ابدالاباد از آن تست. آمین".

خیلی از مردم دعای ربانی را اشتباه می فهمند و فکر می کنند که این دعایی است که باید آنرا لغت به لغت تکرار کنیم. بعضی از مردم دعای ربانی را بعنوان یک فرمول سحرآمیز استفاده می کنند، مثل اینکه این لغات خود بخود اثر و قدرت خاصی روی خدا دارند.

کتاب مقدس بر عکس این را به ما یاد می دهد. وقتی دعا می کنیم خدا بیش از هر چیز به قلب ما علاقه دارد تا به لغات ما.
"لیکن تو چون عبادت کنی بحجره خود داخل شو و در را بسته پدر خود را که در نهان است عبادت نما و پدر نهان بین تو ترا آشکارا جزا خواهد داد. و چون عبادت کنید مانند امتها تکرار باطل مکنید زیرا ایشان گمان می کنند که بسبب زیاد گفتن مستجاب می شوند" (متی 6 : 6 -7).

در دعا، ما باید قلبمان را بحضور خدا بریزیم (فیلیپیان 4 : 6-7 )، نه اینکه فقط کلمات حفظ کرده را برای خدا تکرار کنیم.

دعای ربانی باید بعنوان نمونه و یک الگو استفاده شود، که چگونه باید دعا کرد. این دعا به ما مواد لازم را می دهد تا با آن به دعا برویم.
این دعا را می توان اینطور تجزیه کرد. "ای پدر ما که در آسمانی" به ما یاد می دهد که دعاهایمان را پیش چه کسی ببریم، پدرمان. " نام تو مقدس باد" به ما می گوید که خدا را بپرستیم، و او را برای آنکسی که هست بستاییم.
این قسمت که "ملکوت تو بیاید، اراده تو چنانکه در آسمان است بر زمین نیز کرده شود" به ما یادآوری می کند که ما باید برای انجام نقشه خدا در زندگی هایمان و در این دنیا دعا کنیم نه برای انجام نقشه های خودمان.
ما باید برای انجام اراده خدا دعا کنیم، نه برای خواسته های خود. در این قسمت که می گوید "نان کفاف ما را امروز به ما بده" ما تشویق می شویم که از خدا بخواهیم نیازهای ما را به ما بدهد.
" قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می بخشیم" به ما یادآوری می کند که گناهانمان را به خدا اعتراف کنیم و از آنها برگردیم، و همچنین دیگران را ببخشیم چنانکه خدا ما را بخشیده است.
نتیجه دعای ربانی این است که "و ما را در آزمایش میاور بلکه از شریر ما را رهایی ده" که در خواست کمک برای بدست آوردن پیروزی بر گناه است و درخواستی برای محافظت از حمله دشمن.

پس دوباره، دعای ربانی دعایی نیست که آنرا حفظ کنیم و برای خدا تکرار نماییم.
فقط یک نمونه ایست که چطور باید دعا کنیم. آیا اینکه دعای ربانی را حفظ کنیم، اشکالی دارد ؟ البته که نه!
آیا اشکالی دارد که دعای ربانی را برای خدا بخوانیم؟ نه اگر قلبتان در آن باشد و واقعا منظورتان از کلمات همان باشد.
بیاد داشته باشید، در دعا خدا بیش از هر چیزی علاقمند به ایجاد برقراری رابطه با ماست و اینکه کلمات از ته قلبمان بیرون بیایند نه فقط لغات خاصی که استفاده می کنیم.
فیلیپیان 4 : 6-7 می گوید "برای هیچ چیز اندیشه مکنید بلکه در هر چیز با دعا با شکرگزاری مسئولات خود را بخدا عرض کنید. و سلامتی خدا که فوق از تمامی عقل است دلها و ذهنهای شما را در مسیح عیسی نگاه خواهد داشت."

‍ 👑👑👑" پنج تاج مسیح"👑👑👑

🌹" تاج فخر " :

زیرا چیست امید و شادی و تاج افتخار ما در حضور خداوندمان عیسی به هنگام ظهور او؟ مگر شما نیستید؟
(۱تسالونیکیان ۲:۱۹)
👑👑👑❤️👑👑👑

🌹" تاج جلال " :

تا چون رئیس شبانان ظهور کند، تاج جلالِ غیرفانی را دریافت کنید.
(۱پطرس ۵:۴)
👑👑👑❤️👑👑👑

🌹" تاج حیات " :

خوشا به حال آن که در آزمایشها پایداری نشان می‌دهد، زیرا چون از بوتۀ آزمایش سربلند بیرون آید، آن تاج حیات را خواهد یافت که خدا به دوستداران خویش وعده فرموده است.
(یعقوب ۱:۱۲)
👑👑👑❤️👑👑👑

🌹" تاج عدالت " :

اکنون تاج پارسایی برایم آماده است، تاجی که خداوند، آن داور عادل، در آن روز به من عطا خواهد کرد - نه تنها به من، بلکه به همۀ آنان که مشتاق ظهور او بوده‌اند
(۲تیموتائوس ۴:۸)
👑👑👑❤️👑👑👑

🌹" تاج غیر فانی " :

هر که در مسابقات شرکت می‌جوید، در هر چیز، تن به انضباطی سخت می‌دهد. آنان چنین می‌کنند تا تاجی فانی به دست آورند؛ ولی ما چنین می‌کنیم تا تاجی غیرفانی به دست آوریم...
(۱قرنتیان ۹:۲۵)