شکرگزاری دائمی به خدا برای همه چیز

یکی از راهها برای تمتع از حضور خدا و مشا رکت با او، از طریق آگاهی از این امر است که اگر می توانیم کاری انجام دهیم، از جمله همین کار [کارهای روزمره و شغلی] بسته به فیض او است.
"خود به همگان حیات و نفس و جمیع چیزها را می بخشد" (اعمال ۲۵:۱۷).
همه قابلیت های ما برای دیدن و شنیدن و لمس کردن، همه مهارتهای حرکتی ما با دست و پا، همه افعال ذهنی ما برای مشاهده کردن و سامان بخشیدن به امور و ارزیابی کردن آنها، همه توانایی هایی ما که ما را در کار خاصی توفیق می بخشد- همه اینها هدایای خدا هستند.
آگاهی از این امر ما را از حس شکرگزاری دائمی پُر می سازدکه در دعا به حضور خدا بالا می رود.
 تو را به تمامی دل خواهم گفت و نام تو را تمجید خواهم کرد تا ابدلآباد" (مزمور ۱۲:۸۶).
گاه حس شگفتی از اینکه خدا کیست در حین کار در ما پدید می آید؛ پس او را ستوده خواهیم گفت:
 "ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من، تو بی نهایت عظیم هستی!" (مزمور ۱:۱۰۴)

 شبان جان پایپر