طرز صحیح دعا کردن چیست؟

قسمت اول
به بیان ساده، طرز صحیح دعا کردن، دعا کردن در حق دیگران است. نقش واسط در عهد عتیق متداول بود و می توانیم آن را در افرادی چون ابراهیم، موسی، داوود، سموئیل، حزقیا، ایلیا، ارمیا، حزقیال، و دانیال ببینیم. مسیح در عهد جدید به عنوان شفاعت گر نهایی ما ترسیم شده است، و بدین خاطر، تمام دعای مسیحی تبدیل به شفاعت می شود، زیرا که از طریق مسیح و بوسیله مسیح به خدا تقدیم می شود. عیسی با مرگش روی صلیب، شکاف بین ما و خدا را بست. به خاطر وساطت عیسی، اکنون می توانیم در دعا در حق دیگر مسیحیان یا برای گمشدگان شفاعت کنیم، و از خدا بخواهیم که با درخواستهایشان، مطابق با اراده اش موافقت کند. «زيرا تنها يک خدا هست و بين خدا و آدميان نيز تنها يک واسطه وجود دارد، يعني آن انسان که مسيحْ عيسي است.» (اول تیموتائوس 5:2). «کيست که محکومشان کند؟ مسيحْ عيسي؟ که مرد، بلکه برخيزانيده نيز شد و به‌‌دست راست خداست و براي ما شفاعت مي‌کند؟» (رومیان 34:8). #آیا بهترین شیوه این است که بایستیم، یا بنشینیم، یا زانو بزنیم؟ آیا باید دستانمان باز باشد، یا بسته، یا به سوی خدا بالا برده شود؟ آیا ب؟ آیا بهتر است در ساختمان کلیسا دعا کنیم، یا بیرون در طبیعت؟ آیا باید در هنگام صیح که از خواب پا می شویم دعا کنیم یا هنگام شب، پیش از خوابیدن؟ آیا باید کلمات خاصی را در دعاهایمان بگوییم؟ چگونه دعاهایمان را آغاز می کنیم؟ مناسبترین راه برای پایان دادن به دعا چیست؟ این سوالات و سوالات دیگر، سوالات متداولی هستند که درباره دعا پرسیده می شوند. طرز صحیح دعا کردن چیست؟ آیا هیچ کدام از مسائل بالا اصلاً اهمیتی دارند؟

بیشتر اوقات، به دعا به عنوان یک «فرمول جادویی» نگاه می شود. برخی ایمان دارند که اگر ما دقیقاً چیزهای درستی را نگوییم، یا در حالت و وضعیت درست دعا نکنیم، خدا دعایمان را نمی شنود و جواب نخواهد داد. این کاملاً غیر کتاب مقدسی است. خدا بر این مبنا به دعاهایمان جواب نمی دهد که چه وقتی دعا می کنیم، کجا دعا می کنیم، در چه حالتی دعا می کنیم، یا دعاهایمان را با چه کلماتی و چه شیوه ای بر زبان می آوریم. در اول یوحنا 14:5-15 به ما گفته شده است که با اطمینان در دعا به نزد خدا بیاییم، بدانیم که او ما را می شنود و هر آنچه را که درخواست می کنیم، اگر در اراده او باشد، برآورده خواهد کرد.
قسمت دوم
فیلیپیان 6:4-7 به ما می گوید که بدون نگرانی درباره هر چیزی دعا کنیم، و با قلبی شکرگزار دعا کنیم. خدا به تمام چنین دعاهایی پاسخ می دهد و آرامش خود را در قلبهایمان هدیه می دهد. روش صحیح دعا کردن این است که قلبمان را به حضور خدا بریزیم، با خدا صاف و صادق باشیم، زیرا که ما را بهتر از خودمان می شناسد. باید درخواستهایمان را به حضور خدا بیاوریم، و به خاطر داشته باشیم که خدا می داند که چه چیزی برایمان بهترین است و با تقاضایی که مطابق اراده اش برای ما نباشد، موافقت نخواهد کرد. ما باید محبت، سپاسگزاری، و پرستشمان به خدا را در دعا ابراز کنیم و نگران این نباشیم که دقیقاً چه کلماتی را بگوییم. خدا بیشتر به محتوای قلبمان علاقه مند است تا به طرز بیان کلماتمان.

نزدیکترین «الگوی» دعا که کتاب مقدس ارائه می دهد، دعای ربانی است که در متی 9:6-13 آمده است. لطفاً درک کنید که دعا ربانی، دعایی نیست که باید حفظ کنیم و از بر برای خدا بخوانیم، بلکه نمونه ای است که چه چیزهایی را باید وارد دعا کنیم: پرستش، توکل به خدا، درخواستها، اعتراف، و تسلیم. ما باید در خصوص چیزهایی که دعای ربانی درباره اش صحبت می کند، در قالب کلمات خودمان دعا کنیم و آن را در سفر خود با خدا «شخصی کنیم.» طرز صحیح دعا کردن این است که قلبمان را به خدا ابراز کنیم. نشستن، ایستادن، یا زانو زدن؛ با دستانی باز یا بسته؛ با چشمانی باز یا بسته؛ در کلیسا، در خانه، یا بیرون؛ در صبح یا در شب دعا کردن، همگی اینها مسائل جانبی هستند و مشروط به ارججیت شخصی، اعتقاد شخصی، و اقتضا است. خدا می خواهد که دعا، یک ارتباط شخصی و واقعی بین او و ما باشد

تصورات اشتباه بسیاری راجع به هویّت روح القدس وجود دارند

بعضی به روح القدس چون نیرویی سحر آمیز نگاه می کنند. عده ای نیز او را چون نیرویی غیر شخصی می دانند که خدا آنرا برای پیروان عیسی مسیح قرار داده است. کلام خدا راجع به هویت روح القدس چه میگوید؟ کتاب مقدس، خیلی ساده و واضح، میگوید روح القدس خداست. همچنین به ما میگوید که روح القدس دارای شخصیت است، وجودی که دارای اندیشه ، اراده و احساس است
این حقیقت که روح القدس خداست در بخشهای مختلفی از کلام خدا (از جمله اعمال رسولان فصل 5 آیه های 3 تا 4) مشهود است. در این قسمت، جایی که حنانيا به روح القدس دروغ گفته بود، پطرس خطاب به او چنین میگوید: "به انسان دروغ نگفتی بلكه به خدا." درواقع این آیه خیلی واضح مشخص میکند که: دروغ گفتن به روح القدس، دروغ گفتن به خداست. همچنین از آنجایی که خصوصیات و صفات خدا به روح القدس نیز اطلاق میشود، میتوانیم چنین استنباط کنیم که روح القدس خداست. برای مثال، این حقیقت که روح القدس حاضر مطلق است در مزامیر فصل 139 آیه های 7 تا 8 دیده میشود. "از حضور تو به كجا می‌توانم بگريزم؟ اگر به آسمان صعود كنم، تو در آنجا هستی؛ اگر به اعماق زمين فرو روم، تو در آنجا هستی. " همچنین در اول قرنتیان فصل 2 آیه 10 تا 11 ما شاهد خصوصیت حاضر مطلق بودن روح القدس هستیم : "اما خدا اين امور را توسط روح خود بر ما آشكار ساخته است، زيرا روح خدا از عميق‌ترين اسرار خدا آگاهی دارد و آنها را بر ما آشكار می‌سازد. هيچكس نمی‌تواند بداند كه در باطن شخصی ديگر چه می‌گذرد، مگر خود آن شخص. به همين ترتيب، هيچكس نمی‌تواند افكار و نقشه‌های خدا را درک كند، مگر روح خدا
همچنین میتوانیم چنین استنباط کنیم که روح القدس در واقع یک شخصیت الهی است چون صاحب اندیشه ، احساس و اراده است. روح القدس فکرمیکند و میداند (اول قرنتیان فصل 2 آیه 10). روح القدس غمگین میشود (افسسیان فصل 4 آیه 30). روح القدس برای ما شفاعت میکند (رومیان فصل 8 آیه های 26 تا 27). روح القدس مطابق اراده اش، تصمیم میگیرد (اول قرنتیان فصل 12 آیه های 7 تا 11). روح القدس سومین شخص تثلیث است. به راستی روح القدس میتواند همچون خداوند عمل کند و او همان تسلی دهنده و مشاوری است که مسیح وعدۀ آمدنش را داد ( یوحنا فصل 14 آیه 16، فصل 14 آیه 26، فصل 15 آیه 26)

عید پاک يا عيد قیام

 روزی که مسیحیان بمناسبت پیروزی مسیح بر مرگ و رستاخیز او جشن سرور و شادی بر پا میکنند .
(برخواستن عیسی مسیح از مردگان سه روز بعد مرگ و به صلیب کشیده شدن)

روز رستاخیز عیسی مسیح از مردگان یکی از مهمترین اعیاد مسیحیان است.

روز  یکشنبه برای اولین بار از سوی شورای نیقیه در سال ۳۲۵ میلادی رسماً به‌عنوان روز قیام مسیح معرفی شد و بدین ترتیب مسیحیان روز یکشنبه را جایگزین روز شنبه یا "  شبات یا  سبّت" کردند که مطابق شریعت یهود، روز استراحت مذهبی یهودیان بود.

قیام مسیح از مردگان همه ساله در اواخر ماه مارس یا اوایل آوریل، در آغاز بهار جشن ‌گرفته می‌شود

شام آخر در پنجشنبه مقدس

در پنجشنبه مقدس بزرگداشت شام آخر خداوند ما عیسی مسیح میباشد. روزی است که او قبل از دستگیری و مصلوب شدنش، آیین مقدس عشای ربانی را بنیان نهاد. همینطور بزرگداشت شروع کهانت مقدس مسیح میباشد.

در این روز  مقدس، مسیح مراسم عید پسح را برگزار کرد. او با حضور و نقش خودش در مراسم عید پسح،  این شام را به کاملیت تحقق بخشید، بعنوان آخرین قربانی که باعث نجات تمامی مسیحیان شد.

شام آخر، آخرین شامی بود که عیسی آنرا با شاگردان خود در اورشلیم  تقسیم کرد. در طول مدت شام، عیسی پیشگویی کرد که به او خیانت خواهد شد.

مهم ترین و مرکزی ترین آیینی را که در پنجشنبه  مقدس انجام میدهیم، مراسم عشای ربانی است  که با جشن و تکریم و عبادت همراه است، زیرا که عشای ربانی در این روز بنیان نهاده شد.

همچنین در این روز مسیح، کهانت شاگردان خود را بنا کرد، بعنوان کهانت تمامی ایمانداران. مسیح بعنوان اولین کاهن، در این شب، پای شاگردان خود را شست تا خادم بودن را به آنها بیاموزد.

وقتی ساعت معیّن فرا رسید عیسی با رسولان سر سفره نشست و به آنان فرمود

آنان فرمود: «چقدر مشتاق بودم كه پیش از مرگم این فصح را با شما بخورم. به شما می‌گویم تا آن زمان كه این فصح در پادشاهی خدا به كمال مقصود خود نرسد دیگر از آن نخواهم خورد.» بعد پیاله‌ای به دست گرفت و پس از شكرگزاری گفت: «این را بگیرید و بین خودتان تقسیم كنید، چون به شما می‌گویم از این لحظه تا آن زمان كه پادشاهی خدا فرا می‌رسد من دیگر شراب نخواهم خورد.» همچنین كمی نان برداشت و پس از شكرگزاری آ‌ن ‌را پاره كرد و به آنان داد و فرمود: «این بدن من است كه برای شما تسلیم می‌شود. این كار را به یادبود من انجام دهید.» به همین ترتیب بعد از شام پیاله‌ای را به آنان داد و فرمود: «با خون خود كه برای شما ریخته می‌شود پیمان تازه‌ای بسته‌ام و این پیاله نشانهٔ آن است.”
  لوقا   22:14-20

روز ششم از هفته مقدس

راه جلجتا و صليب✝️🕊❤️🕊✝️
وفاداری یک زندگی است.نه روزهایی را در جفا و سختی گذراندن و یا در مشکلات او را شکر کردن.وفاداری مصلوب شدن‌است!!!
آری مانند یوسف در چاه و خانه فوطیفار یا در زندان و یا در قصر با خدا بودن است. همانند ایوب از دست دادن همه چیز و ماندن با خدا است.

اگر جواب دعایت دیر شده است و زندگی بر وفق مرادت نیست و خسته شده ای تازه آغاز وفاداری و اثبات آن به خداست.

سمبل وفاداری ، صلیب عیسی است... پس با وفا بمان قیام از مردگان نزدیک است.

✝️خداوندامی دانم که گناهکارم و مستحق مجازات می باشم اما مسیح مجازاتی را که من شایسته آن بودم برخود گرفت تا من بتوانم بوسیله ایمان به او آمرزیده شوم.از گناه خودتوبه کرده وبرای نجات فقط به تو توکل میکنم

روز پنجم از هفته مقدس

شام آخر؛

“همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.» به همین‌سان، پس از شام جام را برگرفت و گفت: «این جام، عهد جدید است در خون من، که به‌خاطر شما ریخته می‌شود.”
  لوقا   ١٩-٢٠:٢٢