نور حقيقى كيست كه در جشن كريسمس بايد منور شود

 در انجيل يوحنا ١: ١-٥ نور جهان را این چنین به ما معرفى می كند:

 "در ازل كلمه بود. كلمه با خدا بود و كلمه خود خدا بود، از ازل كلمه با خدا بود. همه ‌چیز به وسیلهٔ او هستی یافت و بدون او چیزی آفریده نشد. حیات از او به وجود آمد و آن حیات نور آدمیان بود. نور در تاریكی می‌تابد و تاریكی هرگز بر آن چیره نشده است."
یوحنا 1 :1 - 5

🌟 در ايام كريسمس به استقبال خداوندمان عيسى مسيح می رويم، آن نور حقيقى كه براى نجات قلب تاريك تمامى بشر به اين جهان آمد،

✨ نورى كه سرچشمه آن از قدوسيت ذات پدر بود،

✨ نورى كه امروز اميدى تازه براى جانهاى مرده است،

✨ نورى كه روشنى راه گمشدگان در دست دنيا است،

✨ نورى كه به همراه خود فيض، حيات، صلح، سلامتى را به همراه دارد.

✨ امروز آن نور ما را صدا می زند، و می خواهد در قلبهاى ما ساكن شود و تا به ابد با ما خواهد ماند،
زيرا كه او ما را انتخاب كرده است تا با او هم ارث در آسمان باشیم.

 "خدای پدر و عیسی مسیح پسر او، فیض، رحمت و آرامش به ما عنایت فرماید تا این بركات همیشه در حقیقت و محبّت از آن ما باشد.".
✨📖✨
دوم یوحنا 1 :3

خدا در کریسمس بهترین هدیه خود را که همان عیسای مسیح خداوند است، به‏ ما انسان‏ها بخشید.

ارزش این هدیه با هیچ هدیۀ دیگری در این کرۀ خاکی قابل قیاس نیست. به‌‌وسیلۀ این هدیه است که انسان گمشده می‏تواند به آغوش خدا باز گردد و از اسارت گناه آزاد شود. آیا حاضرید همین امروز این هدیه خدا را در قلب خود پذیرفته، به کاری که خدا توسط پسرش برای ما کرد ایمان بیاورید و قلب و زندگی خود را به‏عنوان هدیۀ کریسمس تقدیم او کنید؟
«آنکه پسر (هدیۀ خدا) را دارد، حیات دارد و آنکه پسر خدا (هدیۀ خدا) را ندارد، از حیات برخوردار نیست.» (اول یوحنا ۵:‏۱۲)

گاهى مى پرسند ، اين مسيح كه ميگويى براى تو چه كرد

 انتظار دارند تو جيب مرا پر كنى، نمى دانند تو زمانى كه هيچ ندارم ارامش منى
انتظار دارند تمام ارزوهايم را به واسطهء تو به دست بياورم، نميدانند عشق تو بزرگترين ارزوى من است كه خيلى وقت است دارم...
انتظار دارند معجزه كنى، نمى بينند ، كور بودم شفايم دادى، كر بودم و شنوايم كردى، روح من مرده بود!...تو زنده ام كردى!...
من با خون تو زندگى كردم و تو زندگى ات را به خاطر گناهانم دادى....
انتظار دارند تك به تك تو را ببينند ، نمي دانند در لحظاتى غمگينم، حس اغوش تو و دست هاى مهربانت كه اشك هايم را پاك مى كنند ارامش من است و نيازى نيست به كسى غير از تو
نميدانند،  تو فرق دارى،...

خدمت فروتنانه

مسیح پای‌های شاگردان خود را نشست تا نشان دهد که خداست،
بلکه او چون خدا بود پای‌های آنان را شست.

چنین خدمت فروتنانه‌ای جزو ذات الهی او بود.
ما نیز اگر می‌خواهیم حضور مسیح به‌واسطۀ روح‌القدس در ما تداوم یابد،
باید چنین روحیه خدمتی داشته باشیم.
 اینگونه است که می‌توان از روح خدا برخوردار شد و حضور مسیح را در خود تجربه کرد.
نقطه ورود به جهانی که عیسی آن را به تصویر می‌کشد،
خدمت است -‌‌‌‌‌‏ خدمت فروتنانه‌ای که در قالب شستن پاهای شاگردان در فصل ۱۳ انجیل یوحنا متجلی است.

  به آیات زیر از انجیل یوحنا توجه کنید.
*

      ۱۳:‏۴ : پاهای شما را شستم، شما هم پاهای یکدیگر را بشویید.
*
 ۱۳:‏۳۴ و ۱۵:‏۱۲ : دوستتان دارم، شما هم همدیگر را دوست داشته باشید.
*
 ۱۴:‏۱۲ : کار مرا دیدید، کار مرا و حتی بزرگ‌تر از آن را انجام خواهید داد.
*
 ۱۴:‏۱۶-‌‌‌‌‌‌‏۱۷ : با شما بودم، روح‌القدس با شما خواهد بود.
*
  ۱۴:‏۱۹ : چون زنده‌ام، شما هم خواهید زیست.
*
۱۴:‏۲۰ : شما در من، من در شما.
*
 ۱۴:‏۲۵-‌‌‌‌‌‌‏۲۶ : به شما تعلیم دادم، روح به شما تعلیم خواهد داد.
*
۱۵:‏۴ : در من بمانید، من در شما می‌مانم.
*
 ۱۵:‏۱۸-‌‌‌‌‌‌‌‏۲۵ : از من متنفر بودند، از شما نیز متنفر خواهند بود.
*
  ۱۵:‏۲۶-‌‌‌‌‌‌‏۲۷ : شهادت روح دربارۀ من، شهادت شما درباره من.
*
 ۱۶:‏۱۲-‌‌‌‌‌‌‏۱۵ : هنوز صحبت‌هایم تمام نشده، روح به شما خواهد گفت.
*
 ۱۷:‏۱۱ : در جهان نیستم، آنها (شاگردان) هستند.
*
  ۱۷:‏۲۲-‌‌‌‌‌‌‏۲۳ : من و پدر یک هستیم، آنها نیز یک باشند.
*
 ۱۷:‏۱۶ : به جهان تعلق ندارم، آنها نیز تعلق ندارند.
*
 ۱۷:‏۱۸ : مرا به جهان فرستادی، آنها را به جهان می‌فرستم.
*
 ۱۷:‏۱۹ : تو در من و من در تو، باشد که آنها نیز در ما باشند.
*
 ۱۷:‏۲۳ و ۲۶ : مرا دوست داری، آنها را نیز دوست داری.

باید فروتنانه همچون یک غلام کمر به شستن پای‌های یکدیگر ببندیم.
باید بدون هیچ ‌ادعا و توقع، بدون آنکه گوش‌مان برای شنیدن استقبال ملوکانه مردم از ما تیز باشد،
مظاهری تمام‌نما باشیم از مسیح برای این جهان.
و نیز باید با دعا در انتظار روح خدا باشیم.
این است سهم ما در واقعه قیام، سهمی که یوحنا چه زیبا آن را شرح داده.
باشد که کلیسای امروز همانطور که عیسی برای شاگردانش دعا کرد،
 تداوم ‌بخش حضور و عمل عیسی در جهان باشد.

به دنیا آمدن عیسی برای چه بود ؟

کسانی که در مغرب زمین زندگی می کنند می بینند که هر سال از ماه اکتبر کوچه و بازار و بویژه خیابانهای معروف و فروشگاههای معتبر بطرز باشکوهی تزئین می شوند .
این همه در ظاهر برای استقلال از عید میلاد مسیح یا کریسمس می باشد که مصادف است با ۲۵ دسامبر تزئین کلیساها و منازل در این روزها انگیزه مذهبی دارد اما تزئین مغازه ها و فروشگاه ها بیشتر برای جلب مشتری و محرک آن سود بازرگانی است تولد عیسی مسیح را کسی دقیقاً نمی داند .
اما چرا تولد عیسی مسیح را در روز ۲۵ دسامبر جشن می گیرند؟

پیروان آئین مهر پرستی یا میترائیسم که گویا از ایران شروع شده بود و قبل از مسیحیت در روم و بطور کلی در اروپای غربی شیوع داشت روز ۲۵ دسامبر را زاد روز مهر می دانستند و آنرا جشن می گرفتند.

وقتی مسیحیت در غرب منتشر شد ، پرستیدن مهر یا خدای خورشید نوعی بت پرستی محسوب می شد . مسیحیان به سر چشمه نور رسیده بودند و خدای یگانه را بطور تازه ای شناخته بودند . زمستان تاریک وجودشان از نور و حرارت وجود مسیح روشن و گرم شده بود ، اینست که صلاح دیدند همان روز ۲۵ دسامبر را که قلب زمستان است به یاد بود بدنیا آمدن عیسی و تغییر زندگی ایشان از سردی به گرمی و از تاریکی به نور حفظ نمایند.

مسیح کیست و اعتقاد مسیحیان نسبت به او چیست ؟ باید دانست که عیسی نه کتابی آورد و نه روز مخصوصی را برگزید که ادعای رسمی خود را به جهانیان معرفی کند و نه شریعتی مدوّن به دست پیروان خود داد .
شناخت پیروان عیسی از وی مانند پیدا شدن سپیده دم به تدریج صورت گرفت .
اینطور نبود که یک روز عیسی اعلام کند که وجودش جنبه ای است از وجود الهی و باصطلاح مسیحیان پسر خداست و هر کس که ادعای او را قبول کرد نامش جزو پیروان وی ثبت گردد.
شناسایی واقعی اینطور صورت نمی گیرد ، میزان شناختن ، نسبت مستقیم با مقدار محبت دارد . تا محبت در میان نباشد شناسائی واقعی ممکن نیست ، بخصوص شناسائی باری تعالی . خدا موضوعی نیست که ما بتوانیم با عقل و منطق خود او را بشناسیم . خدا خالق کائنات و آفریننده ی ماست.

اگر به او دل بستیم و محبت وی را در قلب پروراندیم و ارادۀ خود را به او تسلیم کردیم کم کم به شناسایی او نایل خواهیم آمد.
اینطور نبود که پیروان ( شاگردان )عیسی تصمیم بگیرند که او را به درجه خدایی برسانند و شروع کنند وی را بپرستند .

اول با او دوست شدند ، محبت وی را در دل پروراندند و دیدند که شخصیت وی ماوراء شخصیت های دیگر است.
پس از سلوک در راه و روشهای او درک کردند که وجود او با وجود سایر افراد بشر فرق دارد. پیروان اولیه عیسی ، یهودی بودند و یهودیان یکتاپرستانی سخت و جدی بودند و برای آنها شرک از بزرگترین گناهان بشمار می آمد و لی پس از بودن با عیسی ، احساس کردند که یهوه یا خدای یگانه خواسته است که کیفیت و چگونگی حیات خود را به بشر آشکار سازد تا آدمیان بتوانند با او تماس مستقيم داشته باشند ، بتوانند نوع زندگی الهی را ببینند و آنرا لمس کنند . از قدرت مطلق خدا با خبر بودند ولی از محبت عمیق و بی پایان وی اطلاع چندانی نداشتند.

در نتیجه دوستی با عیسی دریافتند که قدرت واقعی خدا همان محبت کامل وی است که با حلم و فروتنی و درعین ضعف و تسلیم آشکار می شود و نه با تحکم و فشار و جبر .

دیدند که عیسی خود را به دست اشخاص خود پرست و گناهکار سپرد و در برابر نفرت تا به آخر به آنها محبت کرد و بالاخره جان خود را در آن راه فدا ساخت . پیروان مسیح کم کم دریافتند که نوع برخورد عیسی با گناهکاران نوع برخورد خداست با مردم گناهکار و آن زمان بود که شاگردان معنی سخن عیسی را فهمیدند که فرمود : « من و پدر ( خدا ) یک هستیم ».
سالیان دراز طول کشید تا مسیحیان توانستند عیسی مسیح را با هدایت روح القدس بشناسند و بالاخره ۲۵ دسامبر را به یاد ورود او به دنیا را جشن گرفتند.

کنون زمان چه کاری است ؟

”آیا اکنون زمان گرفتن پول و جامه، باغ‌های زیتون و تاکستانها، گله‌ها و رمه ها، یا غلامان و کنیزان است؟“ دوم پادشاهان ۵: ۲۶

اکنون زمان چیست؟ کدام کار را باید انجام داد؟ کدام از همه مهم تر است؟ خدا از من انتظار انجام دادن چه کاری را دارد؟ در آیه بالا، الیشع نبی جیحزی را به‌خاطرِ طمعش سرزنش می‌کند، چون او در نیافته بود که در آن موقع چه کاری را می‌بایست انجام می‌داد.
تشخیص زمان‌ها، خود نیمی از موفقیت است، که در اغلب مواقع همه‌ی ما در آن قاصر هستیم. مردان یساکار می دانستند که در هر زمان، کار مقتضی آن زمان را انجام دهند. «از مردان یساکار، کسانی که زمان‌ها را می‌شناختند و می دانستند اسرائیل چه باید بکند، ۲۰۰ رئیس به همراه تمامی خویشاوندان تحت فرمانشان...» (اول تواریخ ۱۲: ۳۲) ما اغلب به این علت که تشخیص نمی‌دهیم که چه موقع چه کاری را باید انجام دهیم، شکست می‌خوریم. پولس به خوبی بر این موضوع واقف بود و ایمانداران را تشویق می‌کرد که زمان را به هدر ندهند. «فرصت‌ها را غنیمت شمارید، زیرا روزهای بدی است» (افسسیان۵: ۱۶).
تأمل کن که آنچه اکنون انجام می‌دهی آیا طبق نقشه و زمان‌بندی الاهی است یا انسانی.
دعا کن که خداوند حکمت مردان یساکار و قوه تشخیص پولس را به تو عطا نماید، تا بدانی اکنون زمان چیست و برای پادشاهی خداوند مفید و ثمرآور باشی. وقتت را به هدر نده.

كريسمس يك داستان مذهبی نيست

كريسمس يك داستان مذهبی نيست .يك سنت فرهنگی و ملی نيست.  تعطيلات آخر سال هم نيست .كريسمس داستان تخيلى و كودكانه پاپا نوئل و آوردن هدايای زير درخت كريسمس نيست .
كريسمس تولد عيسی مسيح شاه شاهان ،رب الارباب سرور سلامتی پادشاه صلح و محبت ،منجی عالم بشريت .شفاى دلهای شكسته و باز كننده چشمان بسته و برخيزاننده افكندگان و افتادگان است.
كريسمس يعنی جسم پوشيدن و ساكن شدن كلمه ازلی و أبدی خـدا در ميان ما .
  كريسمس يعنی نقد شدن چك وعده های خـدا در تولد عيسی مسيح