" اهميت دعاى شخصى "

 در رساله يعقوب فصل ٥ آيه ١٣ ميخوانيم كه؛ “اگر کسی از شما در "مشکل" است، دعا کند؛ اگر کسی شاد است، سرود حمد بخواند.”

عزيزانم، شما اگر اكنون در مشكل هستيد ميبايست دعا كنيد. در نظر داشته باشيد كه اين آيه نميگويد، كه به شبان و يا دوستان خود بگوييد برايتان دعا كنند! بلكه ميگويد شما خودتان بايد دعا كنيد. 

اغلب اوقات ما بدنبال اين هستيم كه مشكل خود را با كمك طلبيدن از ديگران و دعاى آنان سريعاً بر طرف كنيم.

البته اين كار اشتباه نيست، اما شما زمانى پيروزى نهايى را بطور كامل تجربه خواهيد كه خودتان دعا كنيد. 

دعاى شما، يك كليد حياتى در همه امور؛ زندگى شخصى تان، كمك به ديگران و خدمات شما ميباشد.

زمانهائى كه در مشكل قرار ميگيريد، چالشهاى شخصى همچون؛ روحانى، ازدواج، نيازهاى اقتصادى، روابط با ديگران، تحصيلى، جفاها و... اين دعاى شخص خود شماست كه بيش از همه چيز اهميت دارد.

امروزه كليساى فارسى زبان نياز دارد كه در دعا بيشتر پيشرفت كند.

آنچه كه در سالهاى نه چندان دور آغاز نهضت پنطيكاست در ايران وجود داشت.

پدران كليسا كسانى بودند كه دعا را در رأس همه چيز قرار داده بودند. 

ببينيد، اگر شخص ديگرى براى شما دعا كند، شايد آن مشكل حل شود و شما براى مدتى از كسب آن موفقعيت شاد باشيد، اما وقتى شما خود را در دعا تربيت كرده و فرهنگ دعا را در خود پرورش دهيد بدن معنا كه در همه اوقات دعا كنيد پاسخ دايمى را تجربه خواهيد كرد. 

خواهيد آموخت وقتى كه مشكلات زندگى بسراغ شما ميآيند چگونه به درگاه پدر آسمانى تان رفته مسئلت خود را بيان كنيد. 

دوستان، اگر شما عيسى مسيح را بعنوان خداوند خود اعلان كرده ايد، شما به تخت فيض خداى قادر مطلق دسترسى داريد.

او راه حل هر مشكل زندگى شما را ميداند، و منتظر شما ميباشد كه به نزد او برويد تا يارى تان دهد.

شخصاً، امروز به حضور خدا برويد و درخواست دعايتان را به خداى پرا از شفقت إبراز كنيد.

او وفادار است.

مزمور پنجم

“آه ای خداوند، به سخنانم گوش فرا ده و ناله‌ام را ملاحظه فرما. ای پادشاهم و ای خدایم، به صدای فریادم توجه کن، زیرا به تو دعا می‌کنم. 

خداوندا، صبحگاهان صدای مرا می‌شنوی؛ بامدادان، استدعایم را به حضورت می‌آرایم و انتظار می‌کشم.

تو خدایی نیستی که از شرارت لذت ببری؛ بدی نزد تو میهمان نتواند شد.

خودستایان در برابر دیدگانت نتوانند ایستاد؛ تو از همۀ بدکاران نفرت می‌کنی. تو دروغگویان را هلاک می‌سازی.

خداوند از اشخاص خون‌ریز و فریبکار کراهت دارد. اما من از کثرت محبت تو به خانه‌ات در خواهم آمد و در حیرت از تو، به سوی معبد مقدست پرستش خواهم کرد

خداوندا، به سبب دشمنانم مرا در طریق درست خود رهبری فرما و راه خود را پیش روی من راست گردان.

زیرا که حقیقت بر زبانشان نیست و در باطنشان تباهی است و بس. گلویشان گوری است گشاده، و زبان خود را چرب می‌کنند.

خدایا، ایشان را تقصیرکار بشمار، باشد که به سبب مشورتهای خود بیفتند؛ به سبب کثرت نافرمانیهایشان دورشان افکن، زیرا که بر تو شوریده‌اند.

اما آنان که به تو پناه می‌آورند جملگی شادمان شوند و جاودانه بانگ شادی برآورند.

زیر سایۀ خود محفوظشان بدار تا دوستداران نام تو در تو وجد کنند. زیرا تو، خداوندا، پارسایان را برکت می‌دهی و آنان را با لطف خود چون سپر احاطه می‌کنی.”