منظور دقیق از بدوش کشیدن صلیب مسیح چیست؟ این مسئله چه چیزهایی را شامل می شود؟

 برداشتن صلیب، به معنای پذیرفتن هرگونه تمسخر بخاطر پیروی از مسیح و هرگونه جفا و اذیت و آزار و نیز زحمات و رنجهایی که در زندگی روزمره وجود دارند، به بهای پیروی از مسیح. برداشتن صلیب یعنی آماده باشی که به خاطر پیروی از مسیح جان و مال و همه چیز خود را فدا کنی. برداشتن صلیب یعنی پیروی بی قید و شرط مسیح.

عیسی مسیح بارها اشاره کرد که پیروی از او ساده و راحت نخواهد بود. او فرمود: در جهان برای شما زحمت خواهد بود، اما خاطر جمع دارید، زیرا من بر جهان غالب آمده ام.

در دوم تیموتاؤس 3: 12 کلام خدا می فرماید: " و همه کسانی که می خواهند در مسیح عیسی به دینداری زیست کنند، زحمت خواهند کشید."

آیات کتاب مقدس در باره زحمات و رنجهایی که یک مسیحی در زندگی متحمل خواهد شد، بسیار زیاد است و متأسفانه بسیاری از کلیساها این مسئله حائز اهمیت را نادیده می گیرند که شخص برای پیروی از مسیح، می بایست آنچنان عاشق و دلباخته او باشد که حاضر باشد همه چیز خود را ترک کند و صلیب رنج و زحمت را هر روزه به جان بخرد و عیسای خداوند را پیروی کند!!!

در زیر تنها گزیده ای از تمام آیات بسیاری که در کتاب مقدس، درباره بهایی که شخص در پیروی از مسیح می پردازد، قید می کنم:

(مرقس 10: 30) (دوم تیموتاؤس 3: 12) (دوم تسالونیکیان 1: 5) (اول تسالونیکیان 3: 4) (اول تسالونیکیان 1: 6) (فیلیپیان 1: 29) (غلاطیان 6: 17) (دوم قرنتیان 8: 2) (دوم قرنتیان 7: 5) (دوم قرنتیان 4: 17) (دوم قرنتیان 4: 8) (اول پطرس 4: 19) (مکاشفه 2: 10) (یوحنا 16: 33) (یوحنا 15: 20)

انبیاء عهد عتیق  زندگی راحتی نداشتند و همگی بخاطر پیروی از خدای حقیقی و زنده اسرائیل، رنج و زحمات و حتی مرگ را متحمل شدند. در رساله یعقوب 5: 10 می خوانیم که انبیاء رنج و زحمات را به جان خریدند.

تمام رسولان یا به کلام دیگر حواریون مسیح، بدون استثناء با زحمات و رنج بسیاری روبرو شدند و همه آنها به استثناء یوحنای رسول به طرز فجیعی به شهادت رسیدند و حتی یوحنای رسول نیز از تحمل رنج و عذاب طاقت فرسا به دور نبود، اگرچه به شهادت نرسید و به مرگ طبیعی جان سپرد.

مسیحیان در طول تاریخ، متحمل رنجها و مصیبتها و عذابهای سخت بوده اند و با ریختن خون خود بذری را پاشیدند که کلیسای امروزی، وارث آن است.

ترتولیان که یکی از پدران کلیسا در قرن دوم میلادی بود، گفته زیبایی دارد. او فرمود: "خون شهدا، بذر کلیساست."

صلیب در زمان مسیح سمبل رنج و عذاب طاقت فرسا بود و هر که می خواهد عیسی را پیروی کند، می بایست این را نیز بداند که پیروی از مسیح، بهایی گران دارد که خواهد پرداخت. شخص مسیحی بخاطر عشق و تسلیم و سرسپردگی خود به عیسی مسیح، حاضر است مانند یک عاشق و دلداده همه چیز خود را فدای معشوق خود کند، همانگونه که عیسی مسیح از فدا کردن جان خود برای کلیسا و مقدسینش دریغ نکرد. عیسی مسیح، خود پادشاه غمها و رنجها نامیده شده است و ما مسیحیان نیز می بایست حاضر باشیم، در اثر قدمهای او گام برداریم.

ال الیون

 لغت فوق به معنای   خدای متعال   می‌باشد.

اِل اِلیون به معنای خدای رفیع، والامقام و بلند مرتبه می‌باشد. کلمه اِلیون برای شخص یا چیزی که ارزشمند و قابل تمجید است بکار برده می‌شده است. و زمانی که قوم اسرائیل این نام را برای خداوند بکار می‌بردند، دارای مفهوم آن بود که وی بسیار بالاتر از خدایان و انسانها بوده و قابل ستایش است. در کتاب پیدایش از ملكیصدق پادشاه سالیم به عنوان کاهن اعظم خدای تعالی نام برده شده است.

توضیحات:

در ترجمه کتاب مقدس به فارسی کلمه اِل اِلیون به خدای تعالی، متعال و حضرت اعلی ترجمه شده است.

  منابع کتاب مقدس:    تثنیه باب ۳۲ - اشعیا باب ۱۴ - مزامیر باب ۹ و ۷۸ - اعداد باب ۲۴ - پیدایش باب ۱۴

  تثنیه باب ۳۲ آیه ۸

۸ چون حضرت اعلی به امت ها نصیب ایشان را داد و بنی آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امت ها را قرار داد، برحسب شمارة بنی اسرائیل.  

  اشعیا باب ۱۴ آیه ۱۴

۱۴ بالای بلندیهای ابرها صعود كرده، مثل حضرت اعلی خواهم شد.»  

  مزامیر باب ۹ آیه ۲

۲ در تو شادی و وجد خواهم نمود؛ نام تو را ای متعال خواهم سرایید.  

  مزامیر باب ۷۸ آیه ۳۵

۳۵ و به یاد آوردند كه خدا صخرة ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.  

  سموئیل دوم باب ۲۲ آیه ۱۴

۱۴ خداوند از آسمان رعد نمود و حضرت اعلی آواز خویش را مسموع گردانید.  

  اعداد باب ۲۴ آیه ۱۶

۱۶ وحی آن كسی كه سخنان خدا را شنید و معرفت حضرت اعلی را دانست و رؤیای قادر مطلق را مشاهده نمود. آنكه بیفتاد و چشمان او گشوده گردید.  

  پیدایش باب ۱۴ آیه ۱۸ تا ۲۰

۱۸ و ملكیصدق، مَلِكِ سالیم، نان و شراب بیرون آورد. و او كاهن خدای تعالی بود، ۱۹ و او را مبارك خوانده، گفت: «مبارك باد ابرام از جانب خدای تعالی، مالك آسمان و زمین. ۲۰ ومتبارك باد خدای تعالی، كه دشمنانت را به دستت تسلیم كرد.» و او را از هر چیز، ده یك داد.

«شما نیز صبر نمائید» (یعقوب ۵: ۸)

      خداوند ما مسیحیان خدای بردباری است؛ خداوند عیسی مسیح نمونه‌ای است از صبری عظیم، روح‌القدس عاملی است که صبر را پدید آورده و آزمونهای زندگی، مشکلات و سر‌خوردگی‌ها راه‌هایی هستند که از طریقشان صبر به کار گرفته شده و تقویت می‌شود. صبری که از یک ایماندار انتظارش می‌رود ذهنیتی است که تمام چیزهایی را که خداوند برای ما مقدر گردانیده -بدون گلایه- پذیرفته و توأم با تسلیم به اراده خداوند امیدوار بمانیم؛ منتظر خداوند باشیم تا در زمانی که مناسب می‌داند رحمتی را که بدان نیاز داریم به ما رسانده و به دعاهایمان پاسخ دهد. صبر فرزند ایمان است: تنها وقتی که ایمان داریم که خداوند همه چیزها را مقدر گردانیده، حکم کرده و آن‌ها را به نحوی اداره می‌کند تا باعث جلال نام او و خیریت ما شوند، آن وقت است که می‌توانیم بردبار و صبور باشیم. صبر باعث  خودداری شده، دهان را به روی گلایه بسته، دل ما را از قصد انتقامجویی بازداشته و اصل مهمی است در خویشتن‌داری.

     آیا شما زودرنج و بی‌حوصله‌اید؟ اگر چنین است نزد خداوند بدان اعتراف کرده و به خاطرش شرمسار گردید زیرا اینها باعث می‌شوند که شما همیشه ناراحت بوده و درنهایت نام خداوندمان عیسی مسیح را بی‌حرمت سازید. مراقب چنین احساسات منفی در خود باشید؛ بازگشت دوباره خداوند عیسی مسیح نزدیک است. به پیامبران واقعی خداوند، به رسولانش، به شهیدان کلیسا و به مسیح نگاه کنید و «شما نیز صبر نمائید» «جانهای خود را به صبر دریابید» (لوقا ۲۱: ۱۹) «شما نیز صبر نمائید و دلهای خود را قوی سازید زیرا که آمدن خداوند نزدیک است.»

آیا ما فرشتگان نگهبان داریم؟

 بخش اول

متی فصل 18 آیه 10 می گوید که "هيچگاه اين بچه‌های كوچک را تحقير نكنيد، چون آنها در آسمان فرشتگانی دارند كه هميشه در پيشگاه پدر آسمانی من حاضر می‌شوند". در این متن، عبارت "این بچه های کوچک" یا به ایمانداران اشاره می کند (آیه 6) یا می تواند به خردسالان اشاره کند (آیه 3 تا 5). این آیه کلیدی در رابطه با فرشتگان نگهبان است. شکی نیست که فرشتگانِ خوب، کمک می کنند تا از ما محافظت شود (دانیال فصل 6 آیه های 20 تا 23؛ دوم پادشاهان فصل 6 آیه های 13 تا 17)، اطلاعات را آشکار می کنند و خبر می رسانند (اعمال فصل 7 آیه های 52 تا 53؛ لوقا فصل 1 آیه های 11 تا 20)، راهنمایی می کنند (متی فصل 1 آیه های 20 تا 21؛ اعمال رسولان فصل 8 آیه 26)، مهیا می کنند (پیدایش فصل 21 آیه های 17 تا 20؛ اول پادشاهان فصل 19 آیه های 5 تا 7)، و به طور کلی به ایمانداران خدمت می کنند (عبرانیان فصل 1 آیه 14).

سوال اینجاست که آیا هر کس یا هر ایمانداری فرشته ای دارد که مختص او باشد. در عهد عتیق، قوم اسرائیل فرشته اعظم (میکائیل) داشت که مختص آن بود (دانیال فصل 10 آیه 21؛ فصل 12 آیه 1)، اما در هیچ کجای کتاب مقدس نیامده که به هر فرد فرشته ای "اختصاص" داده شده باشد (فرشتگان بعضی اوقات برای یک فرد فرستاده می شدند، اما صحبتی از تخصیص دائمی به میان نیامده است). یهودیان باور به وجود فرشتگان نگهبان را در دوران بین عهد عتیق و عهد جدید کاملاً به رسمیت می شناسند. برخی از پدران کلیسای اولیه باور داشتند که هر کس نه تنها یک فرشته خوب دارد که به او اختصاص داده شده بلکه یک روح شیطانی نیز به او اختصاص داده شده است. باور به فرشتگان محافظ مدتهای درازی وجود داشته است، اما هیچ پایه و اساس کتاب مقدسی صریحی برای آن وجود ندارد.

این مطلب ادامه دارد...

آیا مسیحیان بی دین هستند؟!

 قدرت الهیِ او هرآنچه را برای حیات و دینداری نیاز داریم بر ما ارزانی داشته است. این از طریق شناختِ او میسّر شده که ما را به واسطۀ جلال و نیکویی خویش فرا خوانده است. – دوم پطرس 1 :3 

معنای واژه دین یا مذهب چیست؟  یک لغت نامه معتبر به ما می‌گوید که دین یعنی شیوه‌ای خاص از ایمان و پرستش، یا به عبارت دیگر شخصی که مذهبی است به خدا و یا نیرویی غیرطبیعی ایمان دارد و آن را پرستش می‌کند. خداوند در شریعت خود که آن را به موسی داد از قوم خویش می‌خواهد که تنها و تنها او را پرستش کنند و دستورات دقیقی را در مورد شیوه اجراء آن به آنها می‌دهد. ادعای اینکه مسیحیت یک دین یا مذهب نیست - به طور ناخواسته- به فرد حق جو این باور اشتباه را تلقی می‌کند که اگر فقط خود را مسیحی بداند خداوند دیگر هیچ انتظاری از او ندارد و کاملا آزاد است تا به هر شیوه‌ای که دوست داشت زندگی کرده و نباید پایبند هیچ اصل و یا قواعد مذهبی باشد.

سوال این است که چرا گاهی حتی کسانی که خود را معلمین مسیحیت و یا شبان کلیسا می‌دانند با جسارت اعلام می‌کنند که مسیحیت یک دین نیست؟ به نظر می‌رسد که این برادران ایمانی - که اغلب آنها قبلا مسلما‌ن‌زاده بودند- چونکه از اسلام و اعمال دین اسلام فراری شده‌اند بدون اندیشه کافی به مردم می‌گویند که مسیحیت - مثل اسلام – یک مذهب نیست و تنها یک رابطه است. شنوندگان این پیام نیز که اغلب از اسلام و دین بیزار شده‌اند، با شنیدن این دعوت گمان می‌برند مژده مسیحیت همین است که مسیح گناهکاران را نجات می‌دهد تا بدون تلاش برای مقبول شدن نزد خداوند، با آسودگی به زندگی قبلی خود ادامه دهند. آنها ممکن است با خود این نتیجه را بگیرند که؛ مسیحیت یک دین نیست در نتیجه اگر من مسیحی شدم نباید به یک سری قوانین و اصول پایند باشم، من وارد رابطه با خدا شده‌ام و هیچکس نمی‌تواند برای زندگی من خط و مشی تعیین کند!

امّا چون فَریسیان شنیدند که عیسی چگونه با جواب خود دهان صَدّوقیان را بسته است، گرد هم آمدند. یکی از آنها که فقیه بود، با این قصد که عیسی را به دام اندازد، از او پرسید: ای استاد، بزرگترین حکم در شریعت کدام است؟عیسی پاسخ داد: ”خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر خود محبت نما.“ این نخستین و بزرگترین حکم است. دوّمین حکم نیز همچون حکم نخستین است: ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت نما.“ تمامی شریعت موسی و نوشته‌های پیامبران بر این دو حکم استوار است. – انجیل متی 22: 34-40 

همانگونه که خداوند ما عیسی مسیح زندگی کرد، یک شخص مسیحی هم باید تنها هدفش این باشد تا به همان شیوه زندگی کرده و خداوند و نجات‌دهنده خود را سرمشق قرار دهد.

پارسایی که خداوند از ما انتظار دارد به هیچ وجه به انجام اعمال مذهبی و یا کارهایی که برای خداوند انجام می‌دهیم بستگی ندارد. شخص مسیحی از راه ایمان به مسیح نزد خداوند عادل محسوب می‌شود. اما کاملا اشتباه است که نتیجه بگیریم چون نجات و رستگاری مسیحیان به کارهای مذهبی و اعمالشان ارتباطی ندارد درنتیجه کاملا در انتخاب شیوه زندگی خود آزادند. مسیحیت به عنوان یک رابطه و نه یک دین، باعث این طرز تفکر اشتباه در نوایماندار می‌شود.

با مسیح بر صلیب شده‌ام، و دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند؛ و این زندگی که اکنون در جسم می‌کنم، با ایمان به پسر خداست که مرا محبت کرد و جان خود را به‌خاطر من داد.  – غلاطیان 

آیا ازدواج یک مسیحی با یک غیر مسیحی درست است؟

 آیا ازدواج یک مسیحی با یک غیر مسیحی درست است؟ 

برای یک مسیحی، قرار ملاقات داشتن با یک بی ایمان حکیمانه نیست، و ازدواج کردن با او یک گزینه درست نیست. 

به تعلیم کتاب مقدس در این باره توجه کنید: 

دوم قرنتیان فصل 6 آیه 14به ما می گوید که دچار «یوغ ناهمگن» با بی ایمانان نشوید. این مثال تصویری از دو گاو است که یوغ مشترک دارند ولی با هم هماهنگ و موافق نیستند. بجای اینکه همکاری کنند تا بار را بردارند، بر خلاف هم کار می کنند. در حالیکه این قسمت بطور خاص به ازدواج اشاره نمی کند، اما به طور ضمنی به آن اشاره می کند. در ادامه این قسمت از کلام خدا می گوید که چه مناسبتی بین مسیح با بلیعال (شیطان) است؟ در ازدواج بین یک ایماندار و بی ایمان نمی تواند هماهنگی روحانی وجود داشته باشد. پولس رسول ادامه می دهد و به ایمانداران یادآوری می کند که آنها مسکن روح القدس هستند که با دریافت نجات در قلب آنها ساکن می شود. 

« زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مروید، زیرا پارسایی و شرارت را چه پیوندی است؟ و نور و ظلمت را چه رفاقتی؟ و مسیح و بِلیعال را چه توافقی است؟ و مؤمن و بی‌ایمان را چه شباهتی؟ و معبد خدا و بتها را چه سازگاری است؟ زیرا ما معبد خدای زنده‌ایم. چنانکه خدا می‌گوید: بین آنها سکونت خواهم گزید و در میانشان راه خواهم رفت و من خدای ایشان خواهم بود و آنان قوم من خواهند بود.»

پس، خداوند می‌گوید:

«از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید. هیچ چیز ناپاک را لمس مکنید و من شما را خواهم پذیرفت. من شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران و دختران خواهید بود، خداوندِ قادر مطلق می‌گوید.»

 (دوم قرنتیان فصل 6 آیه های 15-18). 

به این دلیل، آنها باید خود را از دنیا جدا نگه دارند – در دنیا باشند، اما روشهای مردم دنیا دنبال نکنند – و هیچ کجای زندگی مهمتر از رابطه نزدیک و صمیمانه در ازدواج نیست.

کتاب مقدس همچنین می فرماید: «فریب مخورید، معاشر بد ، اخلاق خوب را فاسد می سازد.» (اول قرنتیان فصل 15 آیه 33). 

داشتن هر نوع رابطه عاشقانه با یک بی ایمان می تواند خیلی زود تبدیل به چیزی شود که مانع راه رفتن شما با مسیح گردد. ما خوانده شده ایم که به گمشدگان بشارت بدهیم، نه اینکه با آنها رابطه نزدیک و عاشقانه داشته باشیم. 

💥اشکالی ندارد که رابطه دوستی خوبی با بی ایمانان داشته باشیم، اما فقط تا همین حد. 

💥اگر با بی ایمانی قرار ملاقات عاشقانه داشته باشید، صادقانه چه چیز ارجحیت شما خواهد بود – رابطه عاشقانه یا بشارت یعنی دادن خبر خوش انجیل حیات بخش برای نجات شخص؟ 

💥اگر شما با یک بی ایمان ازدواج کرده بودید، شما دو نفر چطور یک رابطه نزدیک روحانی را در ازدواج خود رشد می دادید؟ 

💥یک ازدواج موفق چطور می تواند روی عدم توافق در مورد اساسی ترین مطلب در دنیا یعنی عیسی مسیح بنا شده و باقی بماند؟

☀️بنابراین، از کتاب مقدس این نتیجه را می گیریم که برای یک مسیحی، قرار ملاقات داشتن با یک بی ایمان برای ازدواج حکیمانه نیست، و ازدواج کردن با او یک گزینه صحیح نمی باشد. 

پس دعا کن و همه چیز را در این مورد به دستان امن خداوند قادر متعال بسپار. چون خواست و اراده خداوند برای شما و زندگی تان سعادتمندی است. آمین!

کلیسا چیست؟

 اجتماعی است از ایمانداران راستین در همۀ اعصار و دورانها. کلیسا تشکیل یافته از جمیع مردان و زنانی است که ایمانداران راستین به عیسی بوده اند، از گذشته و تا امروز و آینده. وقتی پولس در رسالۀ افسسیان ۲۵:۵ عنوان نمود که «مسیح هم کلیسا را محبت نمود و خویشتن را برای آن داد،» به همۀ کسانی اشاره داشت که مسیح جان فدا کرد تا نجاتشان دهد. منظور پولس فقط ایماندارانی نبودند که پس از جان سپردن مسیح هنوز در قید حیات بودند، بلکه همۀ کسانی منظور پولس بودند که حتی پیش از آمدن مسیح به جهان برای نجات و رستگاریشان به خدا چشم دوخته بودند. جمیع ایمانداران راستین، در هر عصر و دورانی که زیسته باشند، کلیسای حقیقی را تشکیل میدهند.

در عهدجدید، واژۀ «کلیسا» در توصیف گروههای مختلف ایمانداران به کار میرود:
- کلیساهای خانگی کوچک (رومیان ۵:۱۶؛ اول قرنتیان ۱۹:۱۶)،
- کلیساهای واقع در یک شهر (اول قرنتیان ۲:۱؛ دوم قرنتیان ۱:۱؛ اول تسالونیکیان ۱:۱)،
- کلیساهای واقع در یک ناحیه (اعمال ۳۱:۹)،
- کلیساهای واقع در گوشه و کنار جهان (افسسیان ۲۵:۵؛ اول  قرنتیان ۲۸:۱۲).
 بنابراین، ِبجا و سنجیده است که اجتماعی تشکیل یافته از قوم خدا را به هر شکلی که گرد هم میآیند کلیسا بنامیم.

نشانه های کلیسا
- موعظه کلام خداوند
- انجام دو سنت تعمید آب و عشا ربانی

وظایف کلیسا
- به خدا، به اعضای کلیسا، و به جهان خدمت کند
- کلیسا با بشارت انجیل به جمیع انسانها، چه با حرف چه با عمل، جهان را خدمت میکند

هر کلیسایی باید بکوشد آن سه هدفی را که خدا برایش در نظر دارد به انجام برساند (پرستش، تغذیۀ روحانی، بشارت و نیکوکاری و مهرورزی).

- وین گرودوم
از کتاب باورهای مسیحی